Dapurlegt er að verða vitni að síendurteknum árásum framsóknarmanna í garð útlendinga hér á landi. Svo gegnsýrðar eru þær af fátæklegu umburðarlyndi í garð annars fólks að líkja verður við einbeitta fávisku. Þar er hundruðum milljóna manna safnað saman undir einn og sama stimpilinn - og svo er þrýst á blekið reglulega.
Ekki þarf að endurtaka síðustu ummæli hverfisfulltrúa flokksins uppi í Breiðholti.
Þau eru nýnasísk. Ekkert minna. Ekkert meira.
Vissulega var hann látinn taka pokann sinn, en - það var ekki fyrr en fjölmiðlum ofbauð, ekki flokknum, heldur fjölmiðum.
Í langan tíma klappaði þessi maður upp áróður oddvita Framsóknarflokksins í Reykjavík gegn því trúfrelsi sem ríkir á Íslandi og gerir ráð fyrir að fólk megi iðka þá trú sem er því hjartfólgnust. Í langan tíma gerði framsóknarforystan engar athugasemdir við hreinræktað níð þessa manns í garð fólks sem flutti hingað þúsund árum seinna en víkingar.
Ein af meginspurningum íslenskra stjórnmála nú um stundir er þessi: Af hverju leiðréttir forysta Framsóknarflokksins ekki kúrsinn innan eigin flokks? Af hverju tekur formaður Framsóknarflokksins ekki endanlega af skarið og segir kynþáttaníði innan eigin raða stríð á hendur?
Innan Framsóknarflokksins er alltof mikið af umburðarlyndu, upplýstu og réttsýnu fólki en svo að það eigi þögn foruystunnar skilið.
