Í ljós er komið að Illugi Gunnarsson er ekki aðeins ráðherra. Hann er líka ráðgjafi. Fréttir Hringbrautar þessa efnis síðustu daga hafa að vonum vakið athygli, enda á daginn komið að ráðherrann og ráðgjafinn sameinaði þessi störf sínu í Kínaferð á dögunum þegar hann fór þar um með gömlum launagreiðendum sínum í Orku Energy á kostnað skattgreiðenda, ferð sem virðist hafa verið sérstaklega hönnuð fyrir þetta eina fyrirtæki, án vitundar Útflutningsráðs.
Nú er tvennt í stöðunni:
Annaðhvort þarf Illugi Gunnarsson menntamálaráðherra að útskýra sjálfur fyrir þingi og þjóð hvernig ráðgjafastörfum hans fyrir Orku Energy er háttað eða að stjórnsýslu- og eftirlitsnefnd Alþingis kallar hann á sinn fund og krefst sömu skýringa. Það rýrir trúverðugleika ráðherra - og raunar allra stjórnenda í opinberum geira - ef vafi leikur á því hvort ríkisvaldi er beitt með eðlilegum hætti. Ráðherra, eins og aðrir landsmenn, fer að almennum reglum í samfélaginu. Hann tekur alltaf almannahagsmuni fram yfir sérhagsmuni. Hann gætir almannahagsmuna, ekki sérshagsmuna.
Það er svo dómgreindarbrestur einn og sér að bjóða upp á hagsmunaárekstur af þessu tagi. Það er sjálfsögð virðing við embættið að segja sig skilyrðislaust frá öðrum verkum þegar menn þiggja jafn virðulegt og veglegt vald frá þjóð sinni.
Vel verður fylgst með viðbrögðum Illuga Gunnarssonar næstu daga. Stóll hans er í húfi. Ekki ráðgjafastólinn, heldur hinn sá valtari.
