Pólitísk gjafmildi er snyrtilegt orð yfir spillingu.
Í alltof ríkum mæli hefur pólitískt siðleysi af þessu tagi einkennt þetta tiltölulega fámenna samfélag við ysta haf sem hefur gert það svo að segja að keppnisgrein að hygla frændum sínum og vinum þegar kemur að opinberum framkvæmdum, útboðum, ívilnunum og uppáskrift.
Oft og tíðum hafa úrkynjaðir stjórnarhættir af þessu tagi farið svo leynt að ekkert hefur til þeirra spurst í opinberri umræðu. Innmúrað hagsmunabandalag frændhyglinnar er enda kerfi sem þrífst best í þeim skúmaskotum og afkimum þar sem er að finna kvikindin sem verst af öllu þola dagsins birtu.
Á seinni árum hefur forherðingin þó orðið svo áberandi og einbeitt að um það eru gerðir sérstakir samningar fyrir opnum tjöldum sem færa fúlgur fjár frá almenningi til útvaldra.
Raunasögur nokkurra sveitarfélaga í þessum efnum eru nýleg dæmi um þvílíkan pólitískan aulahroll að vart verður við annað jafnað en hreina og klára heimsku. Hvaðan kemur stjórnmálamönnum sú hvöt að selja frá sér sameiginlegar eigur samfélagsins svo örfáir græði á kostnað alls almennings? Hvað heitir svona póltík? Er ekki bara í lagi að nota orðið heimska í því samhengi.
Reykjanesbær er de facto gjaldþrota vegna axarskafta af þessu tagi. Hafnarfjarðarbær reynir að að komast hjá viðlíka smán með því að endursemja við einkafélag um óheyrilega háar greiðslur fyrir afnot af einum grunnskólanna í bænum. Það kostaði 2 milljarða að reisa hann en í fyllingu samningstímans mun bærinn hafa borgað hinum útvöldu um 6 milljarða fyrir að fá að kenna börnum bæjarins í þessum dýrasta skóla Íslandssögunnar.
Pólitísk gjafmildi er spilling.
Hún er rándýr spilling sem orsakast af einbettri heimsku.
Samfélagið þarf ekki á svona pólitík að halda. Samfélagið verður að úthýsa svona aulaskap og fáráðlingshætti.
Og hvers mega börnin í skólunum gjalda sem freista þess að læra af fullorðnu fólki sem hagar sér svona?
