Ég man ekki betur en það hafi verið amma mín heitin sem sagði við mig öðru hvoru megin við 1970 að best færi á því að þykja vænt um annað fólk, jafnvel þó svo sem hann gerði eitthvað á hlut manns, því óbeit á öðru fólki væri ekki þægileg tilfinning - og hefði sjálfsagt laskað margan mann.
Held hún hafi sagt þetta við mig í eldhúsinu, en þar verða margar mestu hugsanir manna til. Í kringum mat. Og er það önnur saga.
Mér verður hugsað til þessara orða þegar danskir stjórnmálamenn fyllast örvæntingu gagnvart auknum straumi flóttafólks til landsins - og ákveða si sona að sveigja af leið mannúðar og kærleika: Nú skulu flóttamenn vera settir skör lægra en annað fólk, þeir skulu bera merki óvelkominna, réttalausra, jafnvel útskúfaðra.
Dönsku lögin, sem réttilega hafa verið sögð \"fyrirlitleg\" af forvígismönnum fjölda mannúðarsamtaka um heim allan, heimila yfirvöldum að gera peninga og hluti í fórum hælisleitenda upptæka ef verðmæti þeirra fer yfir 10 þúsund danskar krónur, jafnvirði 190 þúsund íslenskra króna. Já, það á að lúsleita á fólki. Hafa af því allt verðmætt. Dönsku lögin gera líka ráð fyrir því að foreldrar sem koma án barna sinna til landsins þurfa að bíða í að minnsta kosti þrjú ár áður en þeir geta sótt um að fá börn sín aftur, sem talið er kalla á að minnsta kosti fimm ára aðskilnað, ef fólkið fær á annað borð inni í landinu, jafnvel auralaust, af því aleigan hefur verið tekin af því upp í kostnað.
Minnir þessi aðför á sögu síðustu aldar?
Muna kannski engir aðrir en ömmur okkur og afar eftir viðlíka háttalagi?
Danskir stjórnmálamenn hafa sopið hveljur, hrist hausinn og roðnað vegna viðbragða umheimsins við þessari sönnu aðför að manneskjum sem augljóslega eiga undir högg að sækja.
Danskir stjórnmálamenn eru hissa, þeim finnst svívirðilegt að bera saman dönsku lögin og nasíska tilburði síðustu aldar þar sem mannfyrirlitningin reið húsum.
Þeir segja samanburðinn vanvirðingu fyrir fórnarlömb Helfararinnar. Skilja ekkert í hneykslunaröldunni sem skellur á ströndum Danaveldis.
Já, einmitt ... þeir tala um vanvirðingu. Skilja ekki viðbrögðin.
En skyldu þeir skilja sjálfa sig?
Eða söguna?
