Uppörvandi og lífsbætandi var að horfa á þáttinn Fólk með Sirrý á Hringbraut síðasta þriðjudagskvöld sem fjallaði um geðraskanir og hvernig venjulegt fólk tekur á kvíða sínum og félagsfælni. Sæmilega upplýst fólk fann þar hvað það kann lítið á breytilega líðan samfélagsins.
Meginboðskapur þáttarins var á þá leið að það er til leið út úr myrkrinu. Ljósið er alltaf innan seilingar. Geðröskun er ástand sem hægt er að laga og ná góðum tökum á. Og það eru einmitt svo dásamleg og mikilvæg tíðindi af því að hinn kosturinn er depurð og töpuð lífsgæði.
Í þættinum sagði Eymundur Eymundsson frá því hvernig hann glímdi við félagsfælni og kvíða áratugum saman og fór á mis við það sem lífið hefur upp á að bjóða. Hann fór ekki út í búð til að kaupa í matinn fyrr en í myrkri á kvöldin til að forðast það að hitta fólk. Hann gekk meðfram veggjum, reyndi að aka á fáförnum stöðum til að sjá sem fæst fólk, fór ekki í fjölskylduboð eða í framhaldsnám því honum leið illa innan um fólk. Hann var við það að tapa sér, endanlega.
Í dag kemur hann opinberlega fram og flytur fyrirlestra um leiðina út úr myrkrinu og hvernig hann komst út úr sínum geðræna vanda.
Fréttir geta verið margvíslegar, en svona tíðindi eru hvað merkilegust af því sem maður les og upplifir frá degi til dags. Einmitt þarna vinnast sigrarnir sem eru lífinu mikilvægastir.
Og það er þess vegna sem við sem samfélag eigum að halda uppi opnu samtali um líðan okkar. Það glíma nefnilega allir við einhverjar geðraskanir, lítilsháttar og meiriháttar - og meðan við þorum að tala, upplýsa, fræðast og finna til samhygðar munu svo ótal margir Eymundar sigrast á öllum sínum aðstæðum.
Þar eru einmitt aðalfréttir allra daga. Og allir sigrar lífsins..
