Kári Stefánsson mælir manna heilastur þegar hann talar fyrir gjaldfrjálsri heilbrigðisþjónustu. Það var tími til kominn að hér talaði læknir af viti. Hann hefur komið þessum mikilvægasta málaflokki samfélagsins á dagskrá svo um munar. Fyrir það ber að þakka. Innlegg hans er þörf og merkileg hugvekja. Hann tók orðið af stjórnmálamönnum, gott ef ekki valdið líka - og kannski tími til kominn.
Hver ákvað eiginlega á sínum tíma kostnað alls almennings af heilsugæslu og læknisaðstoð, í sumum tilvikum himinháan? Sennilega eru allir flokkar á Alþingi þar meðsekir, því annars vegar hafa þeir laumað einkarekstri inn í kerfið ellegar látið hann óátalinn.
Við eigum að hafna samfélagsgerð þar sem fólk hefur ekki efni heilsu sinni. Við eigum að berjast gegn samfélagsgerð sem gerir fólk gjaldþrota ef það þarf á langri og flókinni læknismeðferð að halda. Við eigum að gjalda varhug við þeirri þróun að fólk veigri sér við að fá lækningu meina sinna af einskærum fjárhagsáhyggjum - og með öðrum orðum; óttist apparatið.
Það er ógeðsleg framtíðarsýn að sjá greiðslukort fólks á lofti í hvert einasta skipti sem það slasast eða veikist. Það má aldrei verða fyrsta hugsun kerfisins að rukka fólk áður en það fær aðstoð og reka það ella á dyr.
Reynslan úr tannlækningum er hér kennsluefni: Á hálfum mannsaldri versnaði tannheilsa landsmanna til mikilla muna sakir mikils kostnaðar almennings af tannhirðu og tannlækningum. Á endanum stefndi í algert óefni - Evrópumet í tannskemmdum - og stjórnmálamenn tóku sér þá loksins tak og eru byrjaðir að vinda ofan af vitleysunni.
Það sama á auðvitað við um almennar lækningar. Eftir því sem þær kosta meira því lakari verður heilsa fólks.
Því ef það er eitthvað sem þessi þjóð hefur efni á - og ef það er eitthvað sem þessi þjóð á að hafa efni á - er það gjaldfrjáls heilbrigðisþjónusta.
Öll önnur ríkisútgjöld koma þar á eftir.
