Borgarstjóri Reykjavíkur, hver svo sem gegnir því embætti, er í því merkilega hlutverki að vera jafnframt borgarstjóri Íslands. Hann þarf jöfnum höndum að gæta hagsmuna Reykvíkinga svo og allra annarra landsmanna sem þurfa að sækja þjónustu höfuðborgarinnar heim.
Höfuðborg er ekki nafnið tómt. Nafngiftinni fylgja gríðarleg réttindi og jafnvel enn meiri skyldur.
Réttindin eru þessi: Öll helsta meginþjónusta ríkisins er staðsett í höfuðborginni. Það er ekki einasta langmesti byggðastyrkur við nokkurt pláss á Íslandi, heldur gefur það líka slíkt forskot á aðrar byggðir að óhætt væri að segja að málið væri kært og dæmt og tukthúsað ef um fyrirtæki á samkeppnismarkaði væri að ræða. En látum það vera. Einhver þarf höfuðborgin að vera. Og sennilega vilja landsmenn allir halda henni úti með sem mestum glæsibrag á kostnað ríkissjóðs.
Sá kostnaður er þó ekki sjálfgefinn ef þeir landsmenn sem borga brúsann eiga ekki lengur að komast hratt og örugglega í þjónustuna.
Um þetta snýst umræðan um Reykjavíkurflugvöll.
Ekkert annað.
Höfuðborg getur nefnilega ekki bæði sleppt og haldið.
Sleppt flugvelli. Haldið þjónustunni.
Reykjavíkurþjónusta kallar nefnilega á Reykjavíkurflugvöll, hvar svo sem honum er niður komið í borginni.
