\"Meginniðurstaðan er sú að félagshyggjuflokkarnir eru komnir aftur á byrjunarreit. Önnur niðurstaða er að undirstaða hægri vængs stjórnmálanna, Sjálfstæðisflokkurinn hefur laskast verulega frá 1999 og er að jafnaði um 10% fylgisminni.\"
Þetta skrifar Kristinn H. Gunnarsson, fyrrverandi alþingismaður á vef sinn kristinn.is þar sem hann skimar yfir hið pólitíska landslag sem við blasir, rífu ári fyrir næstu alþingiskosningar. Hann fjallar að mestu um ófarir félagshyggjuflokkanna sem risu hátt að afloknu hruni en dapraðist svo flugið á fáum árum.
Eðlilega er spurt að því hver sé skýringin á þessum óförum Samfylkingarinnar og Vinstri grænna, skrifar Kristinn: \"Hér verður tekið undir þá greiningu Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur fyrrverandi formanns Samfylkingarinnar að flokkarnir hafi gert þau mistök að ganga inn í óbreytt valdakerfi og gerðu ekki á því breytingar.\"
Kristinn segir að tilgangur þesssara flokka og forvera þeirra hefur alla tíð verið sá að breyta þjóðfélaginu og setja markaðskerfinu réttlátar leikreglur í anda jafnaðar og setja bönd á markaðskerfi sem ýti undir græðgi og sérhagsmuni: \"Í samræmi við þessi sjónarmið höfðu flokkarnir í stjórnarandstöðu boðað umbyltingu á fiskveiðistjórnun sem stæði vörð um réttindi launafólks og innleiddi samkeppni um nýtingu auðlindarinnar og greiðslu til þjóðarinnar fyrir nýtingarréttinn í samræmi við það verð sem greitt er á markaði.\"
Kristinn tínir og til annað: \"Flokkarnir vildu líka takmarka gróðamöguleikana í bankakerfinu og loks færa kjósendum meira vald um ákvörðun einstakra mála milli alþingiskosninga með beinni kosningu og á þann hátt staga niður og takmarka áhrifavald fámennra hagsmunahópa í þjóðfélaginu.\"
Niðurstaða hans er þessi: \"Þegar til kom var það ekki gert. Taka ber tillit til óvenju erfiðra aðstæða síðustu ríkisstjórnar en þær skýra ekki hvers vegna flokkarnir guggnuðu á þjóðfélagsbreytingunum. Þess vegna misstu þeir traust og tiltrú. Þar liggur þeirra vandi.\"