Guðmundur S. Brynjólfsson, rithöfundur og pistlahöfundur á Hringbraut stingur niður penna sínum á hvíldardegi og hvetur stjórnvöld til að byggja upp almennilega þjónustu fyrir gamalt fólk svo það fái notið efri áranna.
Guðmundur segir að gamla fólkið eigi þettta skilið. Það sé ekki ofsælt af kjörum sínum: \"Eldri borgararnir sem ég þekki hafa allir unnið eins og sönn íslensk vinnudýr alla sína tíð. Þetta er lúið fólk og þreytt, það hefur alla tíð goldið keisaranum það sem keisarans er; borgað skatta og skyldur – sumt af ágætum tekjum.\".
Samt f+ai þetta fólk ekki þá þjónustu sem það eigi askilið: \"Ég sé þætti sem hafa verið vanræktir, þætti sem ég hélt í fávisku minni að þetta þrælandi fólk hefði þegar byggt upp og borgað að mestu fyrir. Ég hafði einhverjar hugmyndir um það að þeir sem þræluðu myrkra á milli, hvort heldur var inni á heimilum eða úti á vinnumarkaðinum, hefðu unnið sér rétt til hvíldar.\"
Og hann lumar á hugmynd fyrir ríkisvaldið. Hann vill að byggðar verði upp heilsulindir og hvíldarstöðvar þar sem ein af sameignum þjóðarinnar, jarðhitinn verði nýttur þessu fólki til heilsubótar, þar sem sundlaugar og leir eru í boði, hollt fæði og gönguferðir við hæfi, líkamsrækt, mannrækt og hvíld: \"...ég er að tala um stöðvar þar sem fólk myndi borga hóflegt gjald, lítilræði, en fá þjónustu sem löngu er búið að greiða fyrir. Við eigum ókjör af jarðhitasvæðum þar sem hægt væri að byggja upp svona aðstöðu, þar sem foreldrar okkar, afar og ömmur gætu komið einu sinni á ári – ef vildu – og hvílt sig. Þau eiga það skilið og þau eiga það inni,\" skrifar Guðmundur sem sjálfur þekkir orðið æ fleira fólk úr þessum hópi, sennilega vegna þess að hann er sjálfur farinn sð reskjast.
