Vin­kon­a Telm­u var á­reitt af þekkt­um lög­fræð­ing­i og lést fyr­ir ald­ur fram

Lög­fræðingurinn Telma Hall­dórs­dóttir birti átakanlega sögu á Face­book-síðu sinni þar sem hún fjallar um bestu vin­konu sína Kristínu sem lenti í al­var­legri kyn­ferðis­legri á­reitni þegar hún starfaði á lög­manns­stofu um alda­mótin. Telma segir Kristínu ekki hafa getað sagt sína sögu sjálf því hún lést langt fyrir aldur fram. Frá­sögnin var þó birt á síðu kvenna sem hafa starfað innan réttar­vörslu­kerfisins og var jafn­framt lesin upp í Borgar­leik­húsinu.

Sagan var eftir­farandi: “Ung kona, hæfi­leika­rík og metnaðar­full, ný­út­skrifuð úr laga­námi, ræður sig til starfa hjá stórri lög­manns­stofu í Reykja­vík. Starfs­maður á stofunni á­reitir hana í­trekað kyn­ferðis­lega og gengur mjög langt í þeim efnum. Hún reyndi að höndla, vera töff og vera ein af strákunum fyrst um sinn, en alltaf gekk þetta lengra og lengra.“

Sam­kvæmt sögunni á um­ræddur maður að hafa stungið tungunni upp í eyrað á Kristínu og gripið um brjóstin á henni fyrir framan sam­starfs­konu hennar í „djóki“.

„Hún fékk loksins nóg þegar hann skellti henni á skrif­borðið hjá sér og ætlaðist til þess að hún svæfi hjá sér. Hennar við­brögð fyrir utan sjokkið var að tala við sinn yfir­mann sem var kona og greina frá á­reitninni. Nokkru seinna var hún kölluð inn á fund nokkurra eig­enda þar sem henni var sagt upp störfum. En ekki leið á löngu þar til svipaðar sögur heyrðust af sama manni og öðrum starfs­mönnum af stofunni.“

Telma segir að það sem hafi verið sárast í þessu öllu saman var að karl­menn úr lög­fræði­stéttinni hafi gert lítið úr vin­konu hennar Kristínu, sagt hana at­hyglis­sjúka og kveðið hana ljúga. Í kjöl­farið hafi hún svo lent í ó­reglu, glímt við kvíða og þung­lyndi og að lokum látist langt fyrir aldur fram.

Telma segir um­ræddan lög­fræðing vera þekktan mann sem hafi ný­lega verið til um­fjöllunar í fjöl­miðlum eftir að hafa gerst sekur um brot gegn konu á vinnu­stað. Þá segist hún hafa fengið mikið af skila­boðum og sím­tölum frá vinum sem var annt um Kristínu.

„Á meðan ég er sorg­mædd yfir því að þessi kona hafi lent í slíkri á­reitni er það hið minnsta nokkur huggun að af­leiðingar virðast farnar að fylgja gjörðum. Elsku Kristín, mikið vildi ég að tímarnir hefðu verið öðru­vísi í kringum alda­mótin og að ör­lög þín hefðu orðið önnur. Ég birti hins vegar sögu þína nú undir nafni og er það mín leið til þess að skila skömminni fyrir þig. Elska þig, alltaf.“