Síðastliðinn föstudag birti Fréttablaðið frétt þess efnis að Umhverfis- og Skipulagssvið Reykjavíkurborgar hafi keypt sérfræðiþjónustu fyrir nær 400 milljónir án útboða á fyrstu þremur mánuðum ársins 2019. Innri endurskoðandi Reykjavíkurborgar ítrekaði mikilvægi rammasamninga í skýrslu sinni en borgin hefur ekki verið rammasamninga við arkitektastofur og verkfræðistofur síðan 2014. Í skýrslunni kemur fram að umtalsverðum sparnaði hefði verið hægt að ná hefði borgin verið með rammasamninga. Samkvæmt útreikningum Innri endurskoðenda hefði borgin getað sparað 1.500 milljónir með því að gera rammasamninga.
Í viðtali við Hringbraut fyrr í mánuðinum sagði Sigurborg Ósk Haraldsdóttir, formaður Umhverfis og skipulagsráðs Reykjavíkurborgar og borgarfulltrúi Pírata, að rammasamningar væru mikilvægir. Sagði hún enn fremur að vinna væri hafin við að ljúka gerð rammasamninga sem allra fyrst. Einnig sagði Sabine Leskopf í viðtali við Hringbraut að vinna væri hafin að gerð rammasamninga.
Eftir að fréttablaðið greindi frá þessu sendi Ámundi V. Brynjólfsson, skrifstofustjóri framkvæmda og viðhalds hjá Reykjavíkurborg, fréttatilkynningu þess efnis að mikil ónákvæmni hefði verið í frétt blaðsins. Kom þar fram að af þeim rúmlega 400 milljónum sem notaðar voru við kaup á sérfræðiþjónustu voru um 75 milljónir sem fóru í gegnum útboð eða verðfyrirspurn. Einnig kom fram að greiddar voru 184 milljónir með beinum kaupum á þjónustu þar sem gerður er samningur við viðkomandi fyrirtæki.
Það sem ber að taka eftir í þessu svari er að Ámundi ákveður að blanda saman útboðum og verðfyrirspurnum, en þessir tveir hlutir eiga nánast ekkert sameiginlegt. Í útboðum þarf að fylgja ströngum reglum á meðan verðfyrirspurnir gera það ekki. Hringbraut hefur reynt ítrekað að hafa samband við Ámunda í vegna málsins til að fá frekari útskýringar á því hvers vegna hann valdi að blanda saman þessum tveimur hlutum, en án árangurs.
Einnig segir Ámundi í tilkynningunni að gerð rammasamninga vegna kaupa á sérfræðiþjónustu sé í undirbúningi hjá innkaupadeild og hjá umhverfis- og skipulagssviði en alls óvíst er hversu miklu slíkir samningar myndu skila enda fær sviðið hagstæð verð hjá verkfræði- og arkitektastofum sem umfangsmikill þjónustukaupandi. Þetta er í beinni mótsögn við skýrslu Innri endurskoðenda Reykjavíkurborgar sem sýnir fram á verulegan sparnað í innkaupum séu rammasamningar notaðir.
Þetta er ekki í fyrsta skipti sem Ámundi er ósammála Innri endurskoðanda borgarinnar. Í Braggamálinu svokallaða braut hann reglur borgarinnar með því að taka ekki yfir framkvæmdirnar á sitt svið, heldur ákvað hann í samræmi við Hrólf Jónsson, fyrrverandi skrifstofustjóra eigna og atvinnuþróunar borgarinnar, að brjóta vinnureglur borgarinnar.
Í samtali við DV á þeim tíma var hann spurður hvort það væri ekki furðuleg afstaða að brjóta reglur Reykjavíkurborgar sagði hann:
„Nei, ekki ef við yfirmenn beggja eininganna erum sammála um það. Þá lítum við nú á það og erum sammála um það að það sé heppilegra í þessu tilfelli og á þessum tíma.“
Nú viku seinna hefur Ámundi ekki svarað ítrekuðum fyrirspurnum Hringbrautar um viðtal vegna tilkynningarnar. Enn hefur blaðamaður Hringbrautar ekki fengið að ræða við Ámunda og eina svar sem borgin sendi frá sér svaraði ekki spurningu blaðamanns. Í samtali við Gunnar Hersvein, verkefnastjóra miðlunar hjá umhverfis og skipulagssviði, ítrekaði blaðamaður beiðni um að fá að ræða við Ámunda þar sem fréttatilkynningin var í hans nafni. Enn hefur Ámundi ekki svarað beiðni um viðtal.
Hér að neðan má sjá viðtal við Sigurborgu Ósk Haraldsdóttur um töf Reykjavíkurborgar á gerð rammasamninga.
