\"Stjórnmálin hafa hingað til endurspeglað umgjörðina sem um þau eru gerð. Á Íslandi hafa ákvæði stjórnarskrárinnar ýtt undir meirihlutaræði og frekjustjórnmál og lamað rétt minnihlutans til málefnalegrar þátttöku í ákvörðunum.\"
Á þennan veg skrifar Árni Páll Árnason, formaður Samfylkingarinnar í aðsendri grein í Fréttablaðinu í dag en hann vill að kosið verði um stjórnarskrána samhliða forsetakosningunum á næsta ári; allir flokkar hafi með einum eða öðrum hætti lofað bótum á stjórnarskránni, svo sem í auðlinda- og lýðræðismálum, nú sé komið að ögurstundu, ekki sé lengur við það búandi að eiga ákvörðun um þjóðaratkvæðagreiðslu undir geðþótta eins manns, forseta Íslands.
Hann bendir á að í Danmörku geti þriðjungur þingmanna vísað málum í þjóðaratkvæði: \"Hér er ræðustóll Alþingis hins vegar eina vörn minnihlutans gegn yfirgangi meirihlutans sem leitt hefur til harkalegs stjórnmálaumhverfis og linnulausrar baráttu um dagskrárvald Alþingis með málþófi og klækjabörðgum.\"
Hann segir afleiðingu þessa blasa við öllu fólki: \"Minnkandi tiltrú á Alþingi Íslendinga,\" segir Árni og metur það svo að sú tiltrú verði ekki endurreist með ræðum fullum af heitstrenginum um að nú bíði betri tíð, heldur með því að breyta í grundvallaratriðum valdajafnvægi á Alþingi og byggja þann grunn fyrir farsæl stjórnmál þar sem allir geta komið sjónarmiðum sínum á framfæri: \"Minnihlutinn þarf að fá möguleikann á þjóðaratkvæðagreiðslu sem nauðsynlegan neyðarhemil og láta þá á móti frá sér réttinn til málþófs og tafaleikja,\" skrifar Árni Páll og endar grein sína svo: \"Við munum öll hagnast á þeirri breytingu.\"
