„Það er sem sagt núna eða aldrei. Ég þarf að hugsa um framtíðina. Ég þarf að vita að ég muni ekki enda einn í kjallaraíbúð og deyja fyrir aldur fram,“ segir silkibarkinn Valdimar Gunnarsson í hljómsveitinni Valdimar í færslu á facebook.
Hann segist hafa vaknað þegar hann lenti í andnauð nýverið í eigin bóli, andnauð sem var afleiðing kæfisvefns og kvefs. Hann lýsir með einlægum hættu raunum offitunnar og skrifar m.a.
„Ég þarf að geta fúnkerað í nútímasamfélagi sem einstaklingur. Ég vil ekki þurfa að kvíða því í hvert skipti sem ég fer í bíó eða sest í stól af einhverju tagi að hann sé ekki nógu stór eða nógu sterkur. Ég þarf að fara í flug og ekki þurfa að vonast til að sætið við hliðina sé laust svo ég sé ekki að angra greyið manneskjuna sem þarf að sitja við hliðina á mér. Ég þarf að geta notið þess að fara í körfubolta eða fótbolta með fólki. Ég þarf að geta hlaupið, punktur. Ég þarf að passa í venjuleg föt og ekki þurfa að fara í einhverjar sérstakar \"fat and fabulous\" búðir til að finna föt á mig. Ég þarf að vera eftirsóknarverður í augum kvenna, sorrý ef þetta hljómar forheimskað og ást á bara að vera í hjartanu og huganum, sem er vissulega rétt, en staðreyndin er bara sú að ef þú átt við alvarleg offituvandamál að stríða eins og ég þá þynnist markaðurinn ansi mikið. Ég þarf að öðlast meira sjálfstraust á öllum sviðum nema einu, það er skrítið að trúa á sjálfan sig á einum vettvangi en ekki á neinum öðrum. Ég þarf að hætta að vera latur, gera hluti sem þarf að gera í dag og ekki á morgun og skipuleggja mig. Ég þarf að (klisju-alert) vera manneskjan sem ég vil vera, ekki manneskjan sem ég bara nenni að vera. Ég þarf að ferðast um heiminn og öðlast þekkingu og víkka sjóndeildarhringinn. Ég þarf að upplifa nýja hluti.“
Færsla Valdimars hefur notið mikilli vinsælda en hann tekur fram að hann muni ekki svara fjölmiðlum nánar um eigin reynslu eða áætlanir. Hann birti hugleiðingar sínar opinberlega á facebook til að brýna sjálfan sig .“Nú verður slagurinn tekinn.“
