\"Við höfum þurft að þola Vigdísi Hauksdóttur í ansi mörg ár. Hún hefur oft verið hædd og spottuð fyrir klaufaleg ummæli. Víst er vel heimilt að hafa gaman af þegar opinberar persónur gera sig sekar um óvenju glæsileg mismæli eða hreinlega tóma tjöru í tungumáli, en stundum hefur verið gengið of langt í þessu gríni.\"
Þetta skrifar Illugi Jökulsson í nýjum pistli sínum á stundin.is og tekur strax fram að það sé ekki í sjálfu neitt heimskumerki þótt tungumálið kunni að vefjast fyrir fólki. Enda sé það alls ekki heimska sem háir Vigdísi Hauksdóttur, heldur hugarfarið.
\"Vigdís Hauksdóttir hefur oftar en tölu verður á komið farið fram með ókurteisi og ruddaskap, hún hefur hótað fólki bæði leynt og ljóst, og í siðvæddu samfélagi hefði fyrir löngu verið búið að grípa fram fyrir hendurnar á henni – þó ekki væri nema til dæmis þegar hún hótaði starfsmönnum Ríkisútvarpsins,\" skrifar Illugi áfram: \"En yfirboðarar Vigdísar í ríkisstjórnarflokkunum, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson og Bjarni Benediktsson, hafa ekki sýnt neina sinnu á að kenna henni mannasiði. Þvert á móti hefur að minnsta kosti Sigmundur Davíð hvað eftir annað borið af henni blak og jafnvel hvatt hana til frekari dáða, enda óvíst hvað hann kann mikið af mannasiðum sjálfur.\"
Illugi er nokk þolinmóður að upplagi og hefur viljað gefa Vigdísi sjens, svo sem hann segir í pistlinum: \"Upp á síðkastið hef ég hneigst til að leiða Vigdísi að mestu hjá mér, maður á ekki að láta það eftir skólastofulubbum að taka of mikið eftir þeim.\"
En nú sé komið nóg, mælirinn sé fullur: \"Nú þegar formaður fjárlaganefndar hefur sakað forstöðumann stofnunar eins og Landspítalans um „andlegt ofbeldi“ þegar hann gerir réttmætar kröfur til hennar, þá hefur Vigdís hins vegar gengið of langt. Ekki af því þetta sé ótrúlegur dónaskapur, sem það þó vissulega er, heldur af því hér er um að ræða markvissa tilraun til að berja niður fólk sem er að sinna sínu starfi. Og sem sé ekki í fyrsta sinn sem Vigdís Hauksdóttir beitir slíkum fantabrögðum – slíku „andlegu ofbeldi“ liggur mér við að segja.\"
Hann vil að hún axli sín skinn, segi þetta gott, hætti, í siðvæddu samfélagi væri hún látin fara.
