\"Við hreykjum okkur af árangri í jafnréttismálum en erum þó með eitt mesta misvægi atkvæða í heimi. Við skerðum kosningarétt sumra á kostnað annarra, kvenna og karla.\"
Þetta skrifar Ása Richardsdóttir í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is í tilefni af 100 ára kosningaafmæli kvenna í gær sem hefur orðið mörgum tilefni til að meta árangur jafnréttisbaráttunnar á Íslandi frá því við dagsbrún síðustu aldar. Ása segir misvægi atkvæða vera ljótan blett á ráði þjóðar sem telur sig vera jafnréttisþenkjandi: \"Við mismunum á tímum jafnréttis. Á meðan svo er á ég erfitt með að fagna af heilum hug á þessum tímamótum,\" skrifar hún.
Hún tekur dæmi: \"Kosningarétturinn og atkvæðið mitt hér heima í Kópavogi er helmingi minna virði en Binnu vinkonu á Ísafirði. Binna hefur tvöfalt meiri áhrif á það hver kemst á þing en ég. Og ef við báðar ákveðum að bjóða okkur fram til Alþingis þarf ég um helmingi fleiri atkvæði til að ná kjöri en hún. Síðast, 2013, hefði ég þurft 4.856 atkvæði til að ná kjöri en Binna vinkona bara 2.668 atkvæði.\"
Og hún krefst breytinga: \"Það sér hver heilvita kona og karl að þetta gengur ekki lengur. Samt sem áður er stór hópur fólks sem heldur því fram að þessi mismunun sé réttlætanleg. Að hún sé til þess að jafna aðstöðu landsbyggðar og þéttbýlis. Það hljóta að vera til aðrar leiðir. Hvernig getur það verið réttlátt leið til jafnaðar að fólkið í Holtahverfinu í Ísafjarðarbæ hafi nær 100% meira vægi í kjörklefanum en fólkið í Kórahverfinu í Kópavogi,\" spyr Ása Richardsdóttir í pistli sínum sem lesa má í heild sinni á fróðunni á hringbraut.is.
Við hreykjum okkur af árangri í jafnréttismálum en erum þó með eitt mesta misvægi atkvæða í heimi. Við skerðum kosningarétt sumra á kostnað annarra, kvenna og karla. Við mismunum á tímum jafnréttis. Á meðan svo er á ég erfitt með að fagna af heilum hug á þessum tímamótum.
