Egill Þór Jónsson, borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins, veltir því fyrir sér í pistli í Morgunblaðinu í dag hvort Reykjavíkurborg veiti afslátt af mannréttindum fatlaðs fólks. Hann segir það ótækt að borgin haldi ekki utan um tölulegar upplýsingar er snúa að aðgengismálum í borginni.
Egill Þór situr í nefnd á vegum Reykjavíkurborgar er nefnist aðgengis- og samráðsnefnd í málefnum fatlaðs fólks, og fer eins og nafnið gefur til kynna með aðgengismál.
Ekkert eftirlit virðist vera með slíkum málum. „Eitt af fyrstu verkefnum mínum í nefndinni var að óska eftir tölulegum upplýsingum um aðgengismál í borginni. Fyrirspurnin sneri að fjölda undanþága fyrir aðgengi fatlaðra sem Reykjavíkurborg hefur veitt vegna atvinnuhúsnæðis í Reykjavík á síðustu árum. Svörin sem fengust gáfu til kynna að ekkert eftirlit sé með veitingu undanþága en í svarinu stóð orðrétt: „Vegna alls þessa fjölda mála yrði það mjög tímafrek vinna að fara í gegnum öll skjöl og finna út úr því sérstaklega hvar gefin hefur verið undanþága, en erindi og samþykktir þar sem þannig háttar eru ekki skráð sérstaklega í gagnagrunn embættis byggingarfulltrúa,““ skrifar Egill Þór.
„Án tölulegra upplýsinga er ekki hægt að öðlast heildarsýn á fjölda undanþága sem veittar eru. Á meðan ekki er haldið utan um fjölda undanþáguveitinga vegna aðgengismála er staðan því óljós. Aðgengi fatlaðra er sjálfsögð mannréttindi en án eftirlits er vel hægt að spyrja sig hvort verið sé að gefa afslátt af mannréttindum fatlaðs fólks,“ bætir hann við.
Egill Þór bendir á að Reykjavíkurborg beri ábyrgð í þessum málum. „Sveitarfélögin fara með skipulagsvaldið í landinu. Þannig eru aðgengismál – í langflestum tilvikum – á ábyrgð þeirra. Mikilvægt er að halda vel utan um alla málaflokka sem tengjast réttindabaráttu fatlaðs fólks.“
Að lokum segir hann það ótækt að borgin haldi ekki utan um tölulegar upplýsingar um aðgengismál. „Það er með öllu ólíðandi að ekki sé haldið utan um þessi gögn hjá borginni. Verði haldið utan um fjölda undanþága fæst betri yfirsýn yfir þau húsakynni sem eru óaðgengileg fyrir hreyfihamlaða. Í kjölfarið er mjög áríðandi að setja fram mælanleg markmið sem færa okkur nær því að þróa Reykjavíkurborg í átt til betri vegar í aðgengismálum.“
Egill Þór hyggst leggja fram tillögur til úrbóta að þessu verklagi og fara fram á að fyrirspurn sinni verði svarað, þar sem nauðsynlegt sé að hafa vitneskju um hvar sé verið að veita undanþágu.
