„Veistu hvað það væri auðvelt að nauðga þér?“ Með þessari tilvitnun hóf listfræðingurinn og baráttukonan Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir ræðu sína á Druslugöngunni í dag. Vitnaði hún þar í mann sem hafði hvíslað þessari ógeðfelldu spurningu að henni á bar fyrir nokkru.
„Mig langar bara að fara út að skemmta mér með vinum mínum, en áreitið og ofbeldið er oftast óhjákvæmilegur hluti þess að fara út á meðal fólks,“ sagði Inga Björk. „Einhver grípur um axlirnar á mér og byrjar að nudda mig og strjúka mér, annar riðlast á hjólastólnum mínum, einhver veður upp að mér og kyssir mig gegn vilja mínum. Viltu mig ekki? Ætlar þú að hafna mér? segja þau, hissa á að fötluð kona segi nei. Hissa á því að ég þykist geta sett mörk.“
Í ræðunni beindi Inga Björk athygli að aðstæðum fatlaðra kvenna og benti á að talið væri að þrjár af hverjum fjórum þeirra yrðu fyrir ofbeldi. „Ofbeldi og kúgun er hluti af daglegu lífi okkar. Markaleysið er algjört og okkur er kennt það frá barnsaldri, meðvitað og ómeðvitað. Þetta er hluti af ofbeldismenningu og þetta er hluti af ableisma.“
Inga Björk sagði samfélagið beinlínis fjandsamleg fötluðu fólki og líkti því við „geimverur í samfélagi manna, frávik sem má spyrja að öllu, frávik sem má glápa á, frávik sem má snerta og þukla á.“
Þá rifjaði Inga Björk upp tilvik þar sem ríkissaksóknari felldi niður kynferðisbrotamál sem snerist um ofbeldi starfsmanns gegn tveimur konum með þroskahömlun sem voru í sumardvöl á Nýja-Bæ. Sérfræðingar höfðu komist að þeirri niðurstöðu að nánast útilokað væri að konurnar segðu ósatt eða lýstu öðru en það sem þær hefðu upplifað enda gætu þær ekki vegna fötlunar sinnar sagt sögur eð lýst upplifun annarra.
„En hvað gerist? Meintur gerandi og kona hans, sem varð vitni að öllu saman hringdu í annan þolandann, og þrýstu á hana að draga þetta til baka. Það er ljóst að manneskja með þroskahömlun hefur ekkert í slíka kúgun, valdamisræmið er augljóst. Ríkissaksóknari felldi svo málið niður og segir þá: „Þó framburður brotaþola verði að teljast trúverðugur þá verður gegn eindreginni neitun kærða ekki talið að framangreint veiti nægilegan stuðning fyrir þeim sökum sem bornar eru fram í málinu.““
Inga sagði samfélagið ekki taka á málum jaðarsettra kvenna. Druslugangan væri mikilvæg því vegna hennar gætu konar munað að þær væru ekki einar.
