\"Undantekningin og vandræðin eru málefni dómsmálaráðherra enda held ég að það sé líklegt að í flestum nágrannalöndum væri ráðherrann búinn að segja af sér, annað hvort að eigin frumkvæði eða að kröfu formanns eigin flokks. Hér hefur Sjálfstæðisflokkurinn hins vegar kosið að slá skjaldborg um ráðherrann eins og er reyndar mjög algengt í íslenskum stjórnmálum,“ segir Ólafur og bætir við: \"Þetta setti Vinstri græn í klemmu og ekki síst vegna þess að yfirgnæfandi meirihluti kjósenda þeirra vill að ráðherrann segi af sér en níu af ellefu þingmönnum VG ákváðu að áframhaldandi líf ríkisstjórnarinnar skipti þau meira máli en afsögn ráðherrans. Það má því segja að þetta hafi verið nokkurs konar manndómsvígsla VG. Þeir sýndu með þessu að þeir eru það sem hefur verið kallað í íslenskum stjórnmálum ábyrgur stjórnarflokkur eða stjórntækur flokkur.“
Hann segir tímana hafa breyst: \"Þetta er mjög ólíkt hegðun VG í ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur 2009 til 2013 þar sem einstakir þingmenn VG hlupu út undan sér í hverju málinu á fætur öðru, gengu ýmsir úr flokknum og stjórn Jóhönnu endaði sem minnihlutastjórn,“ segir Ólafur. „Þó það virðist kannski svolítið skrýtið má segja að þessi ákvörðun VG að taka þessa afar umdeildu og óvinsælu ákvörðun hafi aukið líkurnar á því að þessi ríkisstjórn geti orðið langlíf. Svona er nú pólitíkin stundum skrýtin tík.“
