Á síðustu árum hefur sjávarútvegurinn beitt félagsskap sínum af miklum þunga gegn frekara efnahagssamstarfi með bandalagsþjóðum Íslands í Evrópu, skrifar Þorsteinn Pálsson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is sem fjallar um kröfu útgerðarinnar um breytta utanríkispólitík.
Nýja krafan feli í sér stór tíðindi. Lengst af hafi sjávarútvegurinn nefnilega stutt þá utanríkisstefnu sem mótuð var eftir síðari heimsstyrjöldina. Hann hafi verið hlutlaus gagnvart aðildinni að Nató en stutt í einu og öllu aðildina að Efta og síðar innri markaði Evrópusambandsins.
Nú beri nýrra, nakin hagsmunagæslan blasi við. Eitt sé að standa eins og Þrándur í Götu gegn því að frekari skref verði stigin á braut Evrópusamvinnu, en annað sé að knýja á um að Ísland víki af þeirri braut eins og nú er gert: \"Það er býsna langt gengið, \" skrifar Þorsteinn.
En útgerðin tali ekki út í bláinn: \"Augljóst er að forystumenn sjávarútvegsins telja sig hafa pólitíska stöðu til þess að knýja á um að ríkisstjórnin fórni heildarhagsmunum og langtímasjónarmiðum fyrir skammtíma viðskiptahagsmuni nokkurra mikilvægra fyrirtækja í sjávarútvegi.\"
Þorsteinn undrast viðbrögð sjávarútvegsráðherra í þessu máli en hafi talað um það frá hestamannamóti í Danmörku: \"Orð hans hafa verið eins og gufa sem stígur óáþreifanleg til himins og verður síðan að engu.\"
En hann hrósar utanríkisráðherra sem hafi á hinn bóginn sýnt staðfestu í málinu: \"Það hafa formenn utanríkisnefndar og atvinnuveganefndar Alþingis einnig gert. Þeir telja að engar þær breytingar hafi orðið sem réttlæti stefnubreytingu af Íslands hálfu.\"
Þorsteinn brýnir eftirfarandi fyrir mönnum, jafnt í stjórnmálum sem atvinnulífi: \"Hagsældin á Íslandi ræðst mest af því að við létum hugsjónir um lýðræði og viðskiptafrelsi ráða því hvar við skipuðum okkur í sveit. Aðild okkar að innri markaði Evrópusambandsins og Atlantshafsbandalaginu eru kjarna atriði í þeim efnum. Þar hafa fléttast saman hugsjónir og hagsmunir.\"
Og menn verði að muna söguna: \"Trúlega hefur engin atvinnugrein notið ávaxta utanríkisstefnunnar í ríkari mæli en sjávarútvegurinn,\" skrifar Þorsteinn í pistli sínum.
