Uppreisnin í vg beinist að íhaldinu

Upp­reisn­in inn­an þing­flokks VG er sprott­in af öðrum rót­um að þessu sinni en kjör­tíma­bilið 2009-13, að dómi Bald­urs Þór­halls­son­ar, pró­fess­ors í stjórn­mála­fræði við Há­skóla Íslands, en rætt er við hann og Grétar Þór Eyþórsson kollega hans á Akureyri í Sunnudagsblaði Morgunblaðsins í dag.

Baldur vís­ar þar til stöðunn­ar sem upp er kom­inn hjá VG og á stjórn­ar­heim­il­inu vegna fram­komu þing­mann­anna Rósu Bjark­ar Brynj­ólfs­dótt­ur og Andrés­ar Inga Jóns­son­ar. Fyr­ir ligg­ur að þau styðja ekki stjórn Katrín­ar Jak­obs­dótt­ur í öll­um mál­um vegna óánægju með sam­starfið við Sjálf­stæðis­flokk­inn. 

„Það var hinn íhalds­sami arm­ur VG sem var í upp­reisn gegn rík­is­stjórn Jó­hönnu Sig­urðardótt­ur. Rósa Björk og Andrés Ingi eru á hinn bóg­inn full­trú­ar frjáls­lynda arms flokks­ins og áskor­un­in sem for­ysta VG stend­ur frammi fyr­ir á þessu kjör­tíma­bili er sú hvort henni tak­ist að halda í þetta fólk, ekki bara þing­menn­ina tvo held­ur líka al­menna flokks­menn sem fylgja svipaðri línu, eða hvort það fái nóg og gangi til liðs við ann­an flokk, til dæm­is Sam­fylk­ing­una. Þessi frjáls­lyndi arm­ur er alþjóðasinnaðri en íhalds­sami arm­ur­inn og vill al­mennt sjá meiri breyt­ing­ar á sam­fé­lag­inu,“ seg­ir Bald­ur við blaðið.

Grét­ar Þór Eyþórs­son, pró­fess­or í stjórn­mála­fræði við Há­skól­ann á Aklur­eyri, seg­ir stöðu Andrés­ar Inga og Rósu Bjark­ar að því leyt­inu sér­staka að þau séu ekki í upp­reisn gegn flokki sín­um og hans gild­um held­ur séu þau ein­fald­lega á móti stjórn­ar­sam­starf­inu, einkan­lega því að vinna með Sjálf­stæðis­flokkn­um. „Þetta kom skýrt fram í máli þeirra þegar stjórn­in var mynduð og þess vegna þurfti ekki að koma á óvart að þau skyldu ekki greiða at­kvæði gegn van­traust­stil­lög­unni á Sig­ríði Á. And­er­sen dóms­málaráðherra,“ seg­ir Grét­ar við blaðið.

Enda þótt Rósa Björk og Andrés Ingi séu ennþá í þing­flokki VG þá seg­ir Bald­ur aug­ljóst, með hliðsjón af því sem á und­an er gengið, að rík­is­stjórn­in geti ekki treyst á stuðning þeirra, allra síst í erfiðum mál­um, jafn­vel þó þau hafi sagst myndu verja stjórn­ina falli.

„Mann grun­ar að and­rúms­loftið í þing­flokkn­um sé lævi blandið og þing­flokks­formaður­inn, Bjarkey Ol­sen Gunn­ars­dótt­ir, hef­ur raun­ar staðfest það op­in­ber­lega. Það er óvenju­legt að ekki sé hægt að treysta á hluta hóps­ins sem vel­ur eft­ir eig­in geðþótta en ekki flokkslín­unni og spurn­ing hversu þol­in­móður þing­flokk­ur­inn verður gagn­vart því þegar fram í sæk­ir. Á móti kem­ur að Vinstri græn­ir eru ýmsu van­ir og for­yst­an hef­ur áður glímt við villiketti, eins og það er stund­um kallað,“ seg­ir Bald­ur og nefn­ir í því sam­bandi Stein­grím J. Sig­fús­son og Svandísi Svavars­dótt­ur, auk for­manns­ins, Katrín­ar Jak­obs­dótt­ur en þau sátu öll í rík­is­stjórn Jó­hönnu.

Að dómi Grét­ars er þetta eng­in óskastaða fyr­ir þing­flokk VG; betra sé þó að hafa sam­starfið við þing­menn­ina tvo hálfa leið en alls ekki. „Það eru ekki brýn­ir hags­mun­ir fyr­ir þing­flokk­inn að losna við þau enda þótt þetta skapi nudd og ein­hverja árekstra. Hefð er fyr­ir því að þing­menn Sjálf­stæðis­flokks­ins og Fram­sókn­ar­flokks­ins haldi þétt sam­an í stjórn­ar­sam­starfi en VG hef­ur ekki bein­lín­is þá sögu úr síðustu rík­is­stjórn sem flokk­ur­inn sat í. Það var al­veg inn­istaða fyr­ir því hjá Jó­hönnu Sig­urðardótt­ur þegar hún talaði sem frægt var um kattasmöl­un. Ein­mitt þess vegna er flokkn­um í mun að sýna að hann sé stjórn­tæk­ur í þess­ari lotu. Það yrði mjög vont fyr­ir VG spryngi þetta stjórn­ar­sam­starf í loft upp. Hvað yrði um flokk­inn þá?“ 

Nán­ar er fjallað um málið í Sunnu­dags­blaði Morg­un­blaðsins.