Unnur Brá Konráðsdóttir, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, gagnrýnir Davíð Oddsson, fyrrum formann flokksins og ritstjóra Morgunblaðsins harðlega í stöðuuppfærslu á Facebook-síðu sinni fyrir breytta afstöðu gagnvart samstöðu vestrænna ríkja.
Hún vitnar í tíu ára gamla ræðu hans þar sem Davíð sagði að samstaða vestrænna lýðræðisríkja innan NATO væri sú brjóstvörn sem „villimennska kommúnismans brotnaði á“. Í ræðunni sagði Davíð einnig að þörfin fyrir samstöðu væri engu minni en áður og að sameiginlegir hagsmunir sameiginleg gildi og sameiginleg saga reyndust öllu sundurlyndi sterkara. Unnur segir í stöðuuppfærslunni um ræðu Davíðs að innihald hennar hafi verið „vel mælt, eins margt annað hjá þeim manni. En ég vissi það ekki fyrr en í gær að hann meinti ekkert með þessu.“
Sem kunnugt er hefur Davíð Oddsson gengið hart fram gegn Gunnari Braga Sveinssyni utanríkisráðherra í skrifum sínum í Morgunblaðinu síðustu daga og í reynd dregið hann þar sundur í háði og spotti svo sem fram kemur komið í fréttum Hringbrautar um tilskirf fyrrverandi formanns Sjálfstæðisflokksins. Þar hefur hann ekki síst gagnrýnt ráðherrann fyrir einleik og samráðsleysi í stóru máli, en hefur í sömu andrá verið minntur á hvernig hann tók ákvörðun um aðild Íslands að lista hinna viljugu þjóða í Íraksstríðinu.
Í stöðuuppfærslunni segir Unnur Brá frá því að hún hafi fyrir tæpum áratug, þann 13. október 2005 hlýtt á ræðu manns sem hafi komist svo að orði:
„Samstaða vestrænna lýðræðisríkja innan NATO var sú brjóstvörn sem villimennska kommúnismans brotnaði á. Heimsmyndin er nú breytt. Þær hættur sem stafa að lýðræðisríkjunum eru aðrar og margbrotnari en áður. Hryðjuverkamenn og skálkaríkin sem styðja þá eru ógn við frelsi okkar, líf okkar og limi. Þörfin á samstöðu er engu minni nú en áður. Það reyndi mjög á samstarfið innan NATO í aðdraganda Íraksstríðsins. Á þeim vettvangi höfum við Íslendingar verið í hópi þeirra þjóða sem lagt hafa áherslu á að ekki mætti veikja tengslin á milli Evrópuríkjanna og Bandaríkjanna. NATO stóð af sér þessa prófraun. Sameiginlegir hagsmunir, sameiginleg gildi og sameiginleg saga reyndust öllu sundurlyndi yfirsterkara. Bandalagið er nú stærra en áður og mörg fyrrum ríki Austur – Evrópu njóta nú verndar og öryggis sem íbúar þeirra landa gátu ekki látið sig dreyma um fyrir örfáum árum. Okkur Íslendingum er það sérstakt ánægjuefni að þjóðir Eystrasaltsins eru nú orðnar fullgildir aðilar að bandalaginu. Innganga þeirra tryggði í sessi frelsi þeirra og varanlega lausn undan því grimmdar oki sem á þeim hafði hvílt áratugum saman.“
Unnur segir síðan: „Þetta var vel mælt, eins margt annað hjá þeim manni. En ég vissi það ekki fyrr en í gær að hann meinti ekkert með þessu.“
