Umræðan minnir á ofstækisfullt trúboð

Þorsteinn Pálsson fjallar í nýjum pistli hér á Hringbraut um þá umræðu sem skapast hefur í kringum vanda Grikkland og björgunarpakka Evrópusambandsins sem gríska þingið samþykkti í vikunni. Hann segir Íslendinga hafa gleymt því sem hér gerðist fyrir sjö árum síðan.

Þorsteinn segir Grikklandsmálið hafa verið vatn á myllu flokka þjóðernispopúlista í Evrópu í baráttunni gegn efnahagslegri og pólitískri samvinnu í álfunni og að slíkir popúlistar hér heima fyrir hafi ekki verið eftirbátur annarra í þeim efnum: „Boðskapur þeirra felst í einföldum staðhæfingum eins og oft vill verða í ofstækisfullu trúboði: Evrópusambandið er sagt auðmýkja allar smáþjóðir og svipta þær frelsi sínu. Eina leiðin til að halda fullveldi og reisn sé að standa utan bandalagsins og afneita evrunni.\"

Hann segir umræðuna oft og tíðum minna sig á ofstækisfullt trúboð: „Þetta minnir svolítið á trúarofstækismennina sem enn eru að skapa ímynd helvítis í því skyni að hræða menn til að játast guði sínum.  Og tæplega er hjá því komist að spyrja:  Finnst mönnum  það fleyta umræðunni í málefnalegan farveg þegar einn helsti áhrifamaður úr þeim röðum líkir talsmönnum Evrópuhugsjónarinnar um viðskiptafrelsi og lýðræði ítrekað við sporgöngumenn Stalíns?\"

Þorsteinn veltir því fyrir sér hvort Íslendingar hafi margir hverjir gleymt þeim hremmingum sem þjóðin stóð frammi fyrir haustið 2008: Menn láta eins og þeir hafi steingleymt því að fyrir sjö árum hrundi íslenska krónan og bankakerfið féll í framhaldinu. Við stóðum utan Evrópusambandsins með eigin mynt. Samt varð hrun.\" Og hann heldur áfram: Við urðum að leita á náðir Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og nokkurra Evrópuþjóða um björgunarpakka. Um hann var samið. En honum fylgdu ströng skilyrði. Sumir kölluðu það afarkosti og afsal á fullveldi.\"

Hann segir að ef einhver þjóð ætti að skilja stöðu Grikkja þá séu það Íslendingar: „Ef einhverjir ættu að vita að þjóðir utan Evrópusambandsins með eigin mynt geta lent í hremmingum af þessu tagi eru það Íslendingar. Grikklandsfárið sýnir á hinn bóginn að þjóðir innan sambandsins geta spilað rassinn úr buxunum rétt eins og þjóðir utan þess. Öðru hefur reyndar aldrei verið haldið fram.\"

Pistilinn endar hann á þessum orðum: „Það má draga margvíslegan lærdóm af því sem við lentum í. Á sama hátt þurfa bæði Grikkir og Evrópusambandið að læra af gríska harmleiknum. En fyrir þá sleggjudóma sem hér hefur verið vikið að mun seint fást fullt verð í búð reynslunnar.\"