Týnd­i ferð­a­mað­ur­inn þakk­ar Ís­lend­ing­um líf­gjöf­in­a: „Eitt­hvað sem ég gleym­i aldr­ei“

„Hefði leitinni verið hætt klukku­tíma fyrr væri ég ekki hér. Að segja að ég eigi líf mitt björgunar­fólkinu að þakka er afar vægt til orða tekið,“ segir Scott Estill, banda­ríski ferða­maðurinn sem týndist við gos­stöðvarnar í Geldinga­dölum, í við­tali í sjón­varps­fréttum RÚV.

Scott varð við­skila við konu sína þegar þau voru á göngu við gos­stöðvarnar en þau höfðu komið hingað til lands til að fagna 35 ára brúð­kaups­af­mælinu sínu. Hann var týndur í einn og hálfan sólar­hring og tóku þrjú hundruð manns þátt í leitinni fót­gangandi, á fjór­hjólum, bílum, með leitar­hundum og á þyrlum.

„Mér skrikaði fótur og ég lenti með höfuðið á stein og rotaðist. Ég veit ekki hversu lengi ég var með­vitundar­laus en ég vaknaði í svarta­þoku og sá ekki neitt. Veðrið hafði gjör­breyst. Ég vissi ekki hvar ég var, endaði á að ganga í kol­ranga átt og var bara alveg týndur,“ segir hann.

Scott fannst loks vestan við Núps­hlíðar­háls í um fjögurra kíló­metra fjar­lægð frá þeim stað sem leiðir skildi og var afar illa á sig kominn, ör­magna með vökvaskort og nýrun farin að gefa sig.

„Þegar ég reyndi að standa upp þá datt ég bara niður. Á þessum tíma­punkti var ég ekki búinn að gefa upp vonina um að finnast. En ég vissi ekki hvort ég myndi finnast á lífi,“ segir hann.
Scott hafði áttað sig á því að verið væri að leita að honum og sá þyrlur á sveimi rétt fyrir ofan sig.

„Ég stóð upp og veifaði og öskraði. Ég sá þá en þeir sáu mig ekki. Og að sjá þá fljúga hjá, ég hugsaði bara að ég vissi ekki hvort ég fengi fleiri tæki­færi.“

Scott segist ekki hafa verið búinn að gefa upp vonina um að finnast en hann hafi hins vegar ekki verið viss um að hann myndi finnast á lífi. Hann var alveg á loka­metrunum eftir að hafa verið týndur í 30 klukku­stundir og farinn að búa sig undir að deyja þegar björgunar­sveitar­fólkið birtist.

„Þetta var fal­legasta sjón sem ég hef séð,“ segir hann en hann hélt fyrst um sinn að björgunar­sveitar­konan sem fann hann væri kona hans Becky.

Þrátt fyrir hafa lent í lífs­hættu­legum að­stæðum er Scott á­kveðinn í að koma aftur til Ís­lands með fjöl­skyldunni sinni um leið og hann getur. Hann er mjög þakk­látur björguninni og ís­lensku þjóðinni.

„Hugul­semin og stuðningurinn sem ég hef fengið frá Ís­lendingum er eitt­hvað sem ég gleymi aldrei,“ segir Scott með tárin í augunum.