Þvert á það sem ríkjandi stjórnvöld lofuðu hefur tryggingagjald ekki verið lækkað, en gjaldið sem skilar sér í ríkissjóð er nú rúmum fimm milljörðum meira það sem af er ári en á sama tímabili í fyrra.
Þingmenn og forysta Sjálfstæðisflokksins hefur verið iðin í yfirlýsingum sínum þess efnis að lækka beri gjaldið - og voru í tíð síðustu ríkisstjórnar áberandi gagnrýnir á þessa auknu skattheimtu vinstristjórnarinnar. Í rösklega þriggja ára valdatíð sinni hafa þeir hins vegar látið hjá líða að lækka þessa skatta, þvert á yfirlýsta stefnu margra þingmanna sinna í ræðu og riti, en forkólfar atvinnulífsins hafa einmitt verið mjög gagnrýnir á hátt tryggingagjald á undanförnum árum.
Úr hópi atvinnurekenda heyrast nú æ hærri raddir þess efnis að sjálfstæðismenn hafi látið framsóknarmönnum það eftir að kosta kosningaloforð þeirra síðarnefndu með háu og óbreyttu tryggingargjaldi. Af umræðu þeirra má ráða að þær breytingar á fæðingarorlofi sem boðaðar voru í vikunni verði meðal annars kostaðar af óbreyttu tryggingargjaldi, en þar er gert ráð fyrir að samanlagt fæðingarorlof foreldra verði lengt úr níu mánuðum í tólf og hámarksgreiðsla hækkuð úr 370 þúsund krónum á mánuði í 600 þúsund, eða um 62%.
Og hér er rétt að hafa það í huga að Fæðingarorlofssjóður er fjármagnaður með tryggingagjaldi og það á líka við um atvinnuleysistryggingasjóð - og ber í því sambandi að hafa í huga nýleg ummæli félagsmálaráðherra Framsóknarflokksins þess efnis að svigrúm væri til að breyta lögum um fæðingarorlof vegna þess að barnsfæðingum hafi fækkað verulega og atvinnuleysi minnkað og \"verulegur afgangur væri í atvinnuleysistryggingasjóði.\"
Einmitt svo.
Eftir situr loforð sjálfstæðismanna um lækkun tryggingargjalds, sem er, eins og fyr er nefnt, umfram þarfir. Þess þá heldur að varaformaður fjárlaganefndar skoði betur bókhald ríkisins. Eða hafa framsóknarmenn tak á íhaldinu? Altént virðast samvinnumennirnir hafa beygt sína samstarfsmenn í ríkisstjórn; gjaldið verður augljóslega ekki lækkað. Fyrir vikið er hægt að efna loforð framsóknarmanna um fæðingarorlofið. En svíka jafnframt loforð sjálfstæðismanna.
Þetta hljóta að vera ömurleg skipti fyrir margan sjálfstæðismanninn sem á tyllidögum talar skattalækkanir upp í rjáfur. Fjármálaráðherrann hefur til að mynda margítrekað heitið því að lagfæra tryggingagjaldið. Fyrir kosningarnar 2013 lofaði hann skattalækkunum, þar á meðal að lækka tryggingagjaldið. Hann hnykkti svo á þessu loforði í áramótagrein sem flokksformaður og ráðherra í Morgunblaðinu 31. desember 2013 og sagði: \"Á árinu 2014 verður tekjuskattur einstaklinga lækkaður, sem og tryggingagjald á fyrirtæki.“
Hverjar urðu svo efndirnar? Í frétt RÚV 27. desember 2013 um skattabreytingarnar segir um tryggingagjaldið: \"Þá lækkar tryggingagjald og önnur launatengd gjöld sem launagreiðendur þurfa að standa skil á. Þau verða 7,59% á næsta ári – 0,1 prósentustigi lægri en í ár.“
Vert er að minna ráðherrana í ríkisstjórninni á að í lögum um tryggingagjald er mælt fyrir um með fullkomlega skýrum hætti til hvers það er lagt á og innheimt. Auðvelt er að ganga úr skugga um það með því að fletta upp í lögum nr. 113/1990 á alþingisvefnum. Þar er alls ekki gert ráð fyrir því að gjaldið farið í gæluverkefni kortéri fyrir kosningar.
Og hvað hefðu sjálfstæðismenn sjálfir sagt í pontu Alþingis ef Jóhana og Steingrímur hefðu haldi þessari skattheimtu hiklaust áfram. Það koma ýmis lýsingarorð upp í hugann.
