Þurfti að fara í mál við systkini mannsins síns: „al­gjört rétt­lætis­mál“

Forsíðuumfjöllun Fréttablaðsins í dag er um málefni sem margir þekkja en sjaldan er fjallað um. Erfðadeilur.

Í eitt og hálft ár hefur Heiða Björg átt í deilum við fjögur syst­kini látins sam­býlis­manns síns um arf eftir sambýlismann sinn. Þau bjuggu saman og ráku tvö fyrir­tæki. Þau voru par í þrettán ár og ætluðu að gifta sig í fyrra, en hann lést skyndi­lega árið 2019.

Í viðtalinu kallar Heiða Björg eftir því að erfða­lögum á Ís­landi verði breytt eða þau tekin til endur­skoðunar. Heiða Björg hefur átt í erfðadeilum frá því að sam­býlis­maður hennar, Páll Magnús Páls­son, eða Maddi eins og hann var kallaður, lést skyndi­lega í júlí árið 2019.

Heiða Björg hefur krafist helmings eigna þeirra Magnúsar og réttinn til að búa á­fram á sam­eigin­legu heimili þeirra.

Þau áttu engin börn saman og for­eldrar Páls eru látnir. Sam­kvæmt erfða­lögum erfa syst­kini mannsins hann, en ekki sambýliskona hans enda skapast enginn erfða­réttur milli pars nema í hjú­skap sam­kvæmt lögum.

Heiða Björg höfðaði mál til viðurkenningar á rétti sínum til að erfa Pál og gerði kröfu um viðurkenningu á rétti hennar til helmings eigna dánarbúsins auk viðurkenningar á ábúðarrétti á jörðum sem skráðar eru á dánarbúið.

Með úrskurði sem kveðinn var upp í mars, féllst Héraðsdómur Suðurlands á kröfur hennar og viðurkenndi rétt hennar til helmings eigna dánarbúsins og ábúðarrétt að fjórum jörðum sem að þau bjuggu og ráku rekstur á.

Um er að ræða fjórar jarðir á Suður­landi. Á einni þeirra er rekinn einn vin­sælasti veitinga­staður Suður­lands, Gamla Fjósið, auk þess sem þar er hægt að leigja sumar­hús.

Úrskurður héraðsdóms Suðurlands hefur verið kærður til Landsréttar. Von er á niðurstöðu hans í næstu viku.

Í málatilbúnaði Heiðu kemur fram að á sam­búðar­tíma hennar og Páls hafi verið mikil upp­bygging í fyrirtækjarekstri þeirra og niður­greiðsla skulda. Þau hófu rekstur í ferða­þjónustu og veitinga­sölu. Þá hafi fjár­hagur þeirra verið al­ger­lega sam­ofinn og hvert þeirra greitt kostnað vegna heimilis­halds eftir fjár­hag hvers og þörfum.

Þau fóru í viða­miklar endur­bætur og breytingar á hús­næði á jörðunum, þar með talið Gamla fjósinu og tveimur í­búðar­hús­næðum sem eru á jörðinni.

Tekið er fram að sem dæmi hafi konan fengið styrk frá Byggða­stofnun fyrir þessum fram­kvæmdum og lán hjá for­eldrum sínum sem að hafi allt verið lagt í reksturinn þrátt fyrir að ekkert af því hafi verið skráð á hana. Þá hafi allar launa­tekjur hennar farið í reksturinn auk þess sem ein dóttir hennar, og ættingjar hennar og vinir, hafi að­stoðað við að koma rekstrinum á fót.

Þá segir hún í kröfu sinni að fjár­hags­sam­staðan og eigna­myndunin sem átti sér stað á sam­búðar­tímanum hafi leitt til þess að greiðslu­mark fyrir mjólk sem búinu var út­hlutað hafi stór­aukist. Árið 2006 hafi fylgt jörðinni 229.380 lítra greiðslu­mark en árið 2018 hafi það verið tæpir 300 þúsund lítrar.

Þá vísar hún að lokum í drög að erfða­skrá mannsins þar sem kemur fram að hann hafi viljað að hún taki arf eftir hann. Það hafi verið hans vilji að hún fengi í sinn hlut fast­eignir hans á­samt til­heyrandi lóða­réttindum auk eignar­hluta hans í Gamla fjósinu. Honum láðist þó að klára gerð erfða­skrárinnar þannig hún var ekki gild við and­lát hans.

Þá vísar hún til þess að ein jarðanna hafi verið heimili hennar síðustu 14 ár og að hún hafi stundað þar bú­skap og annan rekstur.

Syst­kinin vísuðu hins vegar til fjölda dóma þar sem hefur verið komist að þeirri niður­stöðu að við slit ó­vígðrar sam­búðar taki hvor um sig þær eignir sem hann átti við upp­haf sam­búðar eða eignaðist á meðan sam­búð stóð og að ef fólk telji sig eiga rétt á ein­hverju sem ekki er skráð á það þurfi það sjálft að sanna það.

Þau segja ljóst að maðurinn eignaðist jarðirnar áður en þau hófu sam­búð og að sam­býlis­kona hans hafi ekki átt neitt í þeim eða greitt af þeim. Þau mót­mæla því að bróðir þeirra hafi talið þau eiga þetta saman og segja frá­sögn hennar ein­hliða.

Tvö systkina Páls snérust hins vegar á sveif með Helgu Björg og greindu frá því fyrir dómi að þau hafi fylgst með upp­byggingu á bænum eftir að sam­búð þeirra hófst. Heiða hafi verið „drífandi og hug­mynda­rík“ og að þau hafi verið saman í þeim breytingum sem áttu sér stað og þau hafi verið sam­hent þótt þau hafi sinnt ó­líkum verk­efnum í rekstrinum.

Systir mannsins sagði fyrir dómi að kröfur konunnar séu „al­gjört rétt­lætis­mál“.

Það er niðurstaða héraðsdóms að syst­kinunum hafi ekki tekist að hrekja þær full­yrðingar sem hafi verið settar fram um sam­eigin­lega eigna­myndun og upp­byggingu á svæðinu á sam­búðar­tíma Heiðu og Páls. Þá segir að ekki sé hægt að sjá annað en að fjár­hags­leg sam­staða hafi verið á milli þeirra og að verka­skipting hafi verið jöfn og því fellst dómurinn á að helmingur af öllum nettó eignum dánar­búsins til­heyri henni og að hún megi búa á­fram á jörðunum.

Í Fréttablaðinu í dag er rætt við Heiðu Björg, dóttur hennar og lögmann og prófessor í erfðarétti.