„Hvernig væri ef borgarstjórn gæfi bara eina þyrlu í hvern landsfjórðung svo tryggja mætti sjúkraflug betur (svona þar sem heilbrigðisráðherra og ríkisstjórn virðast ekki telja það sitt mál). Vissulega kostar það mikið, en sú upphæð er dropi í hafið þegar kemur að ávinningnum af því að byggja upp í Vatnsmýrinni.“
Þetta skrifar Kollbeinn Proppé í aðsendri grein í Kjarnanum og hefur vakið athygli.
Þar ræðir hann bæði sem borgari sem búið hefur á Norðurlandi og í höfuðborginni það hitamál sem neyðarbrautin á Reykjavíkurflugvelli er í tengslum við öryggi landsmanna úti á landi og nálægð við Landspítalann. Hringbraut fjallaði nýverið um málið bæði hér og hér.
„Ef útskýra þarf fyrir erlendum gestum hvað það er sem hreyfir mest við Íslendingum þegar kemur að málefnum líðandi stundar er svarið einfalt. Það er ekki staðan í heilbrigðiskerfinu, fátækt, misskipting gæða, óþolandi staða í húsnæðismálum, endureinkavæðing fjármálastofnana, greiðsla fyrir nýtingu sameiginlegra auðlindra eða hvort skemma eigi fleiri landsvæði með virkjunum. Það er ekki einu sinni spurningin um hvort Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið, hún er aðeins rædd á flokksskrifstofu Framsóknarflokksins þessa dagana, en þar á bæ óttast menn ekkert meira. Nei, það sem er stærsta hreyfiafl íslenskrar umræðu er malbikuð ræma í Vatnsmýrinni, ein flugbraut af þremur, þriðja flugbrautin,“ skrifar Kolbeinn Proppé.
„Þegar kemur að þeirri spurningu hvort flugvöllur eigi að vera áfram í Vatnsmýrinni hverfur allt sem heitir yfirvegun og stór skammtur af skynseminni fer með. Þeir sem vilja nýta það mikla landflæmi sem er í Vatnsmýrinni í annað en flugtök og lendingar eru á móti landsbyggðinni, þeir vilja stefna heilsu landsbyggðarfólks í voða, þeir vilja að veik börn á landsbyggðinni deyi,“ bætir hann við.
Kolbeinn segist hrista hausinn yfir umræðunni og þeir sem hvað hæst láti þegar kemur að þriðju flugbrautinni ættu að hafa í huga að oflof er háð og oflast lof.
„Háværustu rökin fyrir blessaðri þriðju flugbrautinni er nálægðin við Landspítalann. Nú er það reyndar þannig að annar ríkisstjórnarflokkurinn vill færa Landspítalann og byggja upp nýtt hátæknisjúkrahús einhvers staðar, ég veit ekki alveg hvar. Það hlýtur væntanlega að þýða að þriðja brautin fylgi með, eða hvað? Eða eru menn sáttir við að flugvöllurinn fari ef spítalinn fer?“
Svo bætir pistlahöfundur við: „Hafandi búið á Norðurlandi og þekkjandi fólk allstaðar að af landinu veit ég að ansi víða býr fólk við þær aðstæður að ef það veikist þarf að flytja það um langan veg áður en á sjúkrahús er komið. Það er auðvitað alvarlegt mál, en hluti af mun stærra máli sem er almenn þjónusta á landsbyggðinni og ábyrgðin er stjórnvalda, ekki borgarstjórnar Reykjavíkur heldur ríkisstjórnar og Alþingis. Þar hefur köldu raunsæi verið beitt og kostnaðarmati, ákveðin þjónusta er aðeins veitt þar sem búa fleiri en x manns, og vandséð hvernig hægt er að gera það öðruvísi. Það raunsæi er hins vegar víðsfjarri þegar kemur að málefnum Reykjavíkurflugvallar; þar viltu annað hvort bjarga mannslífum eða ekki.“
Að þeim orðum ávarpar Kolbeinn borgarstjóra, Dag B. Eggertsson og hvetur til þess sem að ofan segir:
„Hvernig væri ef borgarstjórn gæfi bara eina þyrlu í hvern landsfjórðung svo tryggja mætti sjúkraflug betur (svona þar sem heilbrigðisráðherra og ríkisstjórn virðast ekki telja það sitt mál). Vissulega kostar það mikið, en sú upphæð er dropi í hafið þegar kemur að ávinningnum af því að byggja upp í Vatnsmýrinni.“
Lesa má allan pistilinn í Kjarnanum hér.
