„and­staðan við þriðja orku­pakk­ann er í raun and­staða við ees samn­ing­inn“

 „And­staðan við Þriðja orku­pakk­ann er í raun and­staða við EES samn­ing­inn. Með afstöðu sinni hefur Mið­flokk­ur­inn tekið afstöðu gegn samn­ingi sem skilað hefur íslensku þjóð­inni mesta lífs­kjara­bata und­an­far­ins ald­ar­fjórð­ungs.“

DV fjallar um málið og vitnar í grein í Kjarnanum eftir Þorstein Víglinundsson, þingmann Viðreisnar.

Þorsteinn sakar íhaldsmenn innan Sjálfstæðisflokksins sem og Miðflokksmenn vera á miðum þjóðrembunnar í umræðu um þriðja orkupakkann. Þá heldur Þorsteinn fram að vaxandi ójöfnuður og óánægja vegna hans sé orsök uppgangs þjóðernisafla. Einnig hafi Íslendingar notið góðs af auknum alþjóðaviðskiptum og efnahagslíf hér á landi hafi tekið stakkaskiptum með EES-samningnum, en það er einmitt gegn slíku samstarfi sem þjóðernissinnar hamast oft. Þorsteinn segir:

„Þessi orð­ræða minnir óneit­an­lega á umræð­una innan breska Íhalds­flokks­ins, sem á end­anum leiddi til þjóð­ar­at­kvæða­greiðsl­unnar um Brexit. Segja má að leið­togar flokks­ins hafi hrak­ist til þeirrar afleitu stöðu sem Bret­land er nú í, vegna kjark­leysis í bar­átt­unni við þjóðernispoppúlisma og Evr­ópu­andúð innan flokks­ins. Hið sama má ekki henda hér á landi.

Ekki má heldur gleyma voveif­legum afleið­ingum síð­asta upp­gangs­tíma­bils þjóð­ern­is­remb­ings/fas­isma í Evr­ópu. Það væri kannski rétt að Mið­flokks­menn og íhalds­menn innan Sjálf­stæð­is­flokks­ins litu vand­lega í spegil og rifj­uðu aðeins upp sögu­kunn­áttu sína áður en þeir væna aðra þing­menn um að vinna gegn þjóð­ar­hag.“

Þorsteinn bætir við að hugmyndafræði þjóðrembunnar bjóði ekki upp á neinar lausnir heldur ali á ótta og tortryggni.

Nánar er fjallað um grein Þorsteins á vef DV.