Þór­hildur Sunna gagn­rýnir brott­vísanir: „Þau skýla sér á bak við þvætting og laga­tækni­lega þvælu sem stenst enga skoðun!“

Þór­hildur Sunna Ævars­dóttir, þing­kona Pírata, segir það ekki rétt að með brott­vísun flótta­barna til Grikk­lands sé ein­fald­lega verið að fara eftir lögum heldur sé yfir­völdum skylt að láta hags­muni barna ráða för. Til stendur að senda að minnsta kosti fimm flótta­fjöl­skyldur til Grikk­lands í næstu viku og hefur sú á­kvörðun verið harð­lega gagn­rýnd.

„Ef­laust finnst tals­mönnum þessarar ó­mennsku þægi­legt að fela sig bak við skjöld laga­tækninnar í til­fellum sem þessum: „Svona eru reglurnar bara, ekki benda á mig, það eru lögin sem eru vondi karlinn hér, ekki ég!“ En sá skjöldur dugar bara í skjóli van­þekkingar á nú­gildandi lögum,“ skrifar Þór­hildur í færslu sinni á Face­book.

Að sögn Þór­hildar ber ís­lenskum yfir­völdum engin skylda að vísa börnum úr landi aftur til Grikk­lands þrátt fyrir að þau hafi hlotið al­þjóð­lega vernd þar. „Þvert á móti er það skylda okkar að taka mið af að­stæðum í Grikk­landi og gangast við á­byrgð okkar gagn­vart vel­ferð þeirra barna sem hér eru og komu frá Grikk­landi. Vegna þess að það stendur í út­lendinga­lögunum og það er blekkingar­leikur að halda öðru fram.“

„Þvættingur“ að leyfa fjöl­skyldunum ekki að vera hér á landi.

Í færslunni er Þór­hildur með ítar­lega greiningu á út­lendinga­lögum og segir hún að það sé megin­reglan að fá efnis­með­ferð. Þá ber ís­lenska ríkið skyldu til að veita fólki vernd ef það upp­fyllir þau skil­yrði til að teljast flótta­maður. Þá tekur hún fram að undan­tekningar séu á þeirri reglu, til að mynda ef ein­stak­lingur hefur sótt um hæli í öðru landi sem er aðili að Dyflinnar­sam­komu­lagi eða ef það hefur fengið al­þjóð­lega vernd í öðru landi, en þeim fylgi mikil­vægar tak­markanir.

„Ís­lensk yfir­völd MEGA EKKI senda fólk til ríkja þar sem hætta er á að þau sæti ó­mann­úð­legri eða van­virðandi með­ferð. Og eins og ég skil af­stöðu stjórn­valda gagn­vart endur­sendingum á hælis­leit­endum til Grikk­lands þá er það af þessum or­sökum; vegna hættu á ó­mann­úð­legri eða van­virðandi með­ferð á hælis­leit­endum í Grikk­landi,“ segir Þór­hildur en hún segir það vera „þvætting“ að leyfa fjöl­skyldunum ekki að vera hér á landi.

Nóg að réttindi séu til staðar í orði

Þá vitnar hún í til­kynningu Rauða Krossins þar sem fram kemur að að­stæður þeirra sem hafa hlotið al­þjóð­lega vernd í Grikk­landi séu síst skárri en þeirra sem enn hafa um­sókn sína til með­ferðar þar. Ís­lensk stjórn­völd hafi viður­kennt að flótta­fólk verði fyrir hindrunum og í ein­hverjum til­vikum gert ó­mögu­legt að að sækja sér réttindi þar í landi. Þá mót­mæla þau að ís­lensk stjórn­völd meti það sem svo að „nægi­legt sé að réttindi séu til staðar í orði, þegar þau eru það sannar­lega ekki á borði.“

„Ein­mitt – þetta er niður­staðan: ís­lenskum stjórn­völdum finnst nóg að réttindi séu til staðar í orði, þegar þau eru það sannar­lega ekki á borði. Eða eins ég myndi orða þetta á kjarn­yrtri ís­lensku; þau skýla sér á bak við þvætting og laga­tækni­lega þvælu sem stenst enga skoðun,“ segir Þór­hildur að lokum.