Þórður Snær Júlíusson, ritstjóri Kjarnans, segir það orðið samfélagslega áríðandi að Róbert Wessman og Björólfur Thor Björgólfsson komi sér saman um leið til að gera upp deilur sínar án aðkomu annarra, og fjarri almannarýminu. Hann leggur til að þeir láti skipa gerðadóm sem sker úr um hvor þeirra geti pissað lengra nú eða jafnvel leigi Coloseum í Róm og berjist þar líkt og skylmingaþrælar.
Í nýjasta leiðara sínum fjallar Þórður Snær um deilur þeirra félaga sem hafa átt sér stað um árabil og áhrif þeirra á fjölmiðla.
Þórður segir deilurnar upphaflega hafa snúist um að Björfólfur Thor, sem var aðaleigandi Actavis, hafið látið það fara í taugarnar á sér að Róbert, forstjóri fyrirtækisins, hafi veðsett sinn eignarhlut í lyfjafyrirtækinu, sem hann fékk gefins, til að geta fjárfest í öðrum og óskyldum geirum samhliða starfi sínu sem forstjóri.
Það hafi verið ástæðan fyrir því að Róbert var rekinn.
Síðan fer Þórður yfir síðustu ár og deilur Róberts og Björgólfs og fer meðal annars yfir deilur þeirra sem rötuðu fyrir dómstóla. Hann staldrar ekki lengi við þar og heldur áfram.
„Pissukeppnin milli Björgólfs Thors og Róberts hefur teygt sig víðar, og haft alvarlegar afleiðingar. Til að mynda inn í íslenskt fjölmiðlaumhverfi. Stutta sagan er sú að Róbert Wessman tók þátt í fjármögnun á fjölmiðlaveldi Björns Inga Hrafnssonar undir hatti Pressunar, sem reis hæst á árunum 2014 til 2017 með fjölmörgum yfirtökum á öðrum fjölmiðlum.
Reksturinn gekk hörmulega og útheimti sífellt meira fé. Það leiddi til þess að í apríl 2017 var tilkynnt um að hlutafé Pressunnar yrði aukið um 300 milljónir króna og að samhliða myndi Björn Ingi stíga til hliðar,“ segir Þórður og heldur áfram.
„Viðmælandi Kjarnans sem kom að þessari fjárfestingu lýsti henni þannig að þegar hópurinn hafi „kíkt undir húddið“ hafi komið í ljós að ekkert virkaði og staðan var miklu verri en þeim hafði verið talið trú um. Árni lýsti því síðar í yfirlýsingu að Björn Ingi hefði hótað sér þegar Dalurinn „vildi ekki setja meiri pening í að bjarga illa reknum einkabanka hans í formi Pressunnar og [...] þegar Dalurinn vildi ekki láta hann fá hlutafé sitt í Pressunni eftir að hann seldi allar eigur þess (fyrir það átti m.a. að greiða með steikum á Argentínu fyrir 6 milljónir króna).“
Þórður rekur svo fjármögnun kaupa og reksturs þeirra félaga á ónýtum fjölmiðlum.
Allt þar til Þórður fer yfir nýjasta málið og segir frá því að á fimmtudag hafi nýr upplýsingafulltrúi Róbers sent enn eina yfirlýsinguna sem sagði frá málinu í tengslum skrifa Mannlífs um Róbert.
„Því sem er lýst hér að ofan er ekki handrit að framhaldsseríu um bílastæðaverði Fóstbræðra. Þetta er ekki ýkt paródía um veruleikafirringu hinna ofsaríku og fylgitungla þeirra sem hafa misst alla jarðtengingu og allt raunveruleikaskyn. Þetta er lýsing á einhverju sem er í alvöru að eiga sér stað yfir langt árabil í íslensku samfélagi,“ segir Þórður jafnframt.
Hann segir alvarlegustu áhrifin vera á samkeppnisumhverfi fjölmiðla. „Ákvörðun mannanna tveggja um að setja milljarða í ósjálfbærar fjölmiðlasjoppur ár eftir ár hefur gert rekstraraðstæður annarra sem vilja gera vel, starfa af heilindum og reka sig með sjálfbærum hætti, afar erfiðar.“
