Þóra hefði aldrei átt að deyja: lést eftir mistök - „þeir reyna að láta þetta hljóma eins og þetta sé ekki satt“

Eftirliti með Þóru Sigríði Njálsdóttur sem lést á hjúkrunarheimili Hrafnistu í Reykjanesbæ var verulega ábótavant, og ekki í samræmi við þarfir konunnar. Þetta er niðurstaða Landlæknis en RÚV fjallaði um málið í fréttum nú í kvöld. Þóra var aðeins 62 ára gömul þegar hún lést. Þá gagnrýnir dóttir konunnar að þrátt fyrir þetta virðist það ekki hafa neinar afleiðingar fyrir Hrafnistu.

Þóra var eins og áður segir aðeins 62 ára gömul þegar hún lést á hjúkrunarheimilinu. Hún kafnaði á brauðbita. Dætur Þóru telja að Hrafnista hafi ekki tryggt öryggi móður þeirra. Þá eru þær ósáttar við hvernig forstöðumenn Hrafnistu hafa brugðist við kvörtunum systranna. Höfðu þær einnig sagt opinberlega að tvær hliðar væru á öllum málum. Fríður Hildur Hafsteinsdóttir, dóttir Þóru sagði í samtali við RÚV:

„Þeir eru svona að draga úr sögu okkar og reyna að láta hljóma eins og þetta sé ekki satt og rétt sem við erum að segja.“

Í úttekt Landlæknis segir að Þóra hafi þurft maukfæði. Þegar hún lést var hún að borða brauð sem var án skorpu en með smjör og osti og telst ekki maukfæði. Þóra var algjörlega ósjálfbjarga við að matast. Þegar Þóra lést var hún án eftirlits við máltíðina í minnsta lagi tíu mínútur. Þá voru engin vitni að andlátinu. Starfsfólk ályktaði ranglega að um eðlilega dauðdaga hefði verið að ræða. Fríður segir:

„Það sem að kom okkur á óvart og gerði okkur bara sorgmæddar, voru viðbrögð Landlæknis við þessu, að stofnunin - Nesvellir - er ekki látinn sæta neinni ábyrgð og viðhorfið virðist bara vera: Æ,æ, úps. Gerðu betur næst.“

Fríður tjáði sig við RÚV um málið.

Þá gagnrýnir Fríður að hvergi komi fram að stofnunin ætli að breyta verklagi og líti ekki út fyrir að forsvarsmenn ætli að læra af mistökum sínum. Í umfjöllun DV fyrr á árinu kom fram að dætur konunnar höfðu ítrekað kvartað yfir að umönnun móður þeirra væri ekki nægilega góð. Þegar dætur Þóru fengu fregnir af andláti hennar fengu þær strax óþægilega tilfinningu og óskuðu eftir að vita hvað hefði gerst. Svörin voru að líklega hefði hú fengið hjartaáfall eða heilablóðfall. Fríður sagði í samtali við DV:

„ Ég spyr hvort að það geti verið að það hafi staðið matur í henni og hjúkrunarfræðingurinn svarar með afdráttarlausu neii, að henni finnist það mjög ólíklegt.“ Þá bætti Fríður við:

„Tveimur dögum seinna frétti ég frá útfararstjóranum að Nesvellir hafi ekki óskað eftir krufningu. Ég fékk þau svör frá forstöðukonu Nesjavalla, að almennt væri heimilismenn á hjúkrunarheimilum ekki krufið. Það er eins og það sé bara eðlilegt að fólk á hjúkrunarheimili deyi og enginn er að velta fyrir sér hvort dauðdaginn er eðlilegur eða ekki.“

Þá kemur fram í DV að systurnar fóru með beiðni sína um krufningu í gegnum lögregluna og gekk sú beiðni eftir án nokkurra vandkvæða.

„Mamma gat enn þá glaðst yfir lífinu, hún var enn að eignast barnabörn, það var fullt eftir. Þrátt fyrir að hún hafi búið á hjúkrunarheimili komu dætur hennar í heimsókn til hennar á hverjum degi. Mamma átti innihaldsríkt líf.“

Hér má horfa á umfjöllun RÚV.