Thomas Möller nýr pistlahöfundur Fréttablaðsins spyr oft útlendinga sem ferðast um landið hvernig þeim líkar dvölin. Þeir hrósa hreina loftinu, vatninu, þögninni í víðerninu. Þeir kvarta helst yfir lausagöngu búfjár, bílaumferð og himinháu verðlagi en nýverið var greint frá því að Ísland væri dýrasta land í heimi.
Dani sagði að helsti ósiður okkar væri að skilja bíla eftir í gangi á meðan væri verslað sem og að kindur væru að hlaupa í veg fyrir bíl hans. Thomas Möller:
„Breti, búsettur á Íslandi sem ég ræddi við meðan við dældum bensíni á bílana okkar kvartaði sáran undan verðlagi á matvöru og víni hér og háum sköttum.“
Thomas Möller segir að þar sé m.a. verndartollum á matvæli um að kenna, háum vöxtum og ofursköttum á vín og bjór. En þá varpar hinn nýi pistlahöfundur fram þeirri spurningu hvort skýringuna á hve dýrt landið okkar er í opinberum rekstri sé ef til vill eftirfarandi:
„Á Íslandi búa um 340 þúsund manns. Í Tempelhof-Schöneberg hverfinu í Berlín sem ég bjó í á námsárum mínum búa í dag 335 þúsund manns. Hverfinu er stjórnað af 55 manna hverfisstjórn.“ Þá bendir Thomas Möller á að á Íslandi sé að finna 72 sveitarfélög, um 175 ríkisstofnanir, um 20 sendiráð, um 650 nefndir og ráð á vegum ríkisins. Thomas Möller spyr að lokum:
„Er hugsanlegt að þarna liggi tækifæri til hagræðingar og lækkunar á sköttum okkar? Ég bara spyr.“
Hér má lesa pistil Thomasar Möller í heild sinni.
