Þingmenn sjái ljósið: sorgleg staða

Tvennt veld­ur því öðru frem­ur hve lítið álit al­menn­ing­ur hef­ur á stjórn­mála­mönn­um. Ann­ars veg­ar hve auðveld­lega þeir skipta marg­ir um skoðun, jafn­vel sann­fær­ingu, eft­ir því hvað hent­ar þeirra frama hverju sinni. Hitt er hve fljótt þeir temja sér hroka og yf­ir­læti þegar þeir hafa náð þess­um frama. Þeir tala niður til and­stæðinga og svara með skæt­ingi þegar þeir eru komn­ir í vanda.

Þegar for­sæt­is­ráðherra var minnt á það á Alþingi að 75% sprota- og tæknifyr­ir­tækja segja krón­una vera slæm­an eða alslæm­an gjald­miðil svaraði hún með svipuðu fasi og sum­ir for­ver­ar henn­ar: „Þá er komið hér með svona gamla tuggu, myndi ég segja, um að allt sé þetta gjald­miðlin­um að kenna.“ Þegar þau fyr­ir­tæki, sem eru lík­leg­ust til þess að bæta lífs­kjör á Íslandi í framtíðinni, segja út frá sinni reynslu eitt­hvað sem er ráðherr­an­um ekki að skapi er gert lítið úr þeim og áliti þeirra.

Þing­menn Sjálf­stæðis­flokks­ins lentu í vand­ræðum síðastliðið sum­ar. Marg­ir flokks­menn höfðu talað gá­leys­is­lega um orkupakk­ann svo­nefnda, sem fæst­ir þeirra þekktu og enn færri skildu. Allt í einu upp­götvuðu for­ystu­menn í flokkn­um að í pakk­an­um var ekk­ert sem gaf ástæðu til þess að vera á móti hon­um og auk þess voru þeir með af­stöðu sinni að setja EES-sam­starfið í upp­nám.

Björn Bjarna­son sagði á heimasíðu sinni: „Norsk­ir EES-and­stæðing­ar beittu sér fyr­ir best heppnuðu upp­lýs­inga­föls­un­ar-her­ferð út­lend­inga í seinni tíð á ís­lensk­um stjórn­mála­vett­vangi. [Þeir] beittu sér einnig inn­an Sjálf­stæðis­flokks­ins og varð nokkuð ágengt.“

Á 25 árum hafa Íslend­ing­ar verið iðnir við að inn­leiða gerðir Evr­ópu­sam­bands­ins – meira en eina á hverj­um degi. En Íslend­ing­ar eru ein­göngu þiggj­end­ur. Hörður heit­inn Sig­ur­gests­son var for­stjóri Eim­skipa­fé­lags­ins í meira en 20 ár og færði ís­lenskt at­vinnu­líf inn í nú­tím­ann í lok 20. ald­ar. Hann sagði: „Ég skil ekki að menn vilji ekki sitja við borðið þar sem ákv­arðan­irn­ar eru tekn­ar.“

Bret­ar hafa eins og kunn­ugt er sagt skilið við Evr­ópu­sam­bandið. Brex­it-flokk­ur­inn svo­nefndi var stofnaður til að tryggja út­göngu. Þess vegna vakti það at­hygli þegar einn Evr­ópuþingmaður flokks­ins sagði í liðinni viku: „Nú er spurn­ing­in hver muni kalla þetta fólk [Evr­ópuþingið] til ábyrgðar meðan þeir ráða yfir bresku hafsvæði, en Bret­ar hafa enga full­trúa.“

Harður stuðnings­maður út­göngu inn­an Íhalds­flokks­ins hafði áður sagt: „Þessi samn­ing­ur [Brex­it-samn­ing­ur Th­eresu May] skil­ur okk­ur eft­ir án þess að rödd okk­ar heyr­ist, án at­kvæða, án Evr­ópuþing­manna og án Evr­ópuráðherra. Það er sorg­leg staða.“

Marg­ir brosa þegar þess­ir þing­menn hafa loks­ins séð af­leiðing­ar gjörða sinna. Hitt er þó verra þegar koll­eg­ar þeirra hér á landi segj­ast telja Íslandi best borgið án radd­ar og áhrifa.

Það er sorg­leg staða.