Það tekur því ekki fyrir öryrkja að vinna lítinn hluta úr degi, að sögn Ellenar Calmon formanns Öryrkjabandalags Íslands, en ástæðan er einfaldlega sú að hver króna í laun er tekin af þeim í bótum. Hún segir örorkulífeyriskerfið því í reynd vera vinnuletjandi fyrir þann stóra hóp öryrkja sem vill komast út á vinnumarkaðinn eins og kraftar hans leyfa en hefur ekki efni á því. Það er af þessum sökum sem margir atvinnurekendur, sem hafa öryrkja lítinn hluta úr degi í vinnu hjá sér, greiða öryrkjunum í auknum mæli með gjafakortum eða vörum fyrir störf sín. Ellen kveðst þekkja fjölda dæma í þessa veru; gjafakort í Bónus séu algeng, en einnig fartölvur og önnur raftæki. "Báðum aðilum líður jafn illa með þetta," segir Ellen; "öryrkjanum finnst hann vera að þiggja ölmusu og atvinnurekandanum þykir sem hann sé að lítillækka starfskraft sinn. En þetta er nú samt eina leiðin í stöðunni."
Um 15 þúsund Íslendingar þiggja örorkulífeyri sem er álíka hlutfall af þjóðinni og þekkist á hinum Norðurlöndunum. Flestir öryrkjar eru að fá um 160 þúsund krónur til ráðstöfunar á mánuði sem er liðlega 130 þúsund krónum undir neysluviðmiðum velferðarráðuneytisins.
Þiggja ölmusu frekar en laun
Fleiri fréttir
Nýjast