„Þetta er fá­rán­legt og okkur til há­borinnar skammar“

„Hjá fólki sem býr alla ævi við fá­tækt lækka lífs­líkurnar um 10–12 ár. Meðal­ævi styttist um 10–12 ár hjá þeim fá­tæku miðað við þá ríku. Þetta er fá­rán­legt og okkur til há­borinnar skammar.“

Þetta sagði Guð­mundur Ingi Kristins­son, þing­maður Flokks fólksins, í um­ræðum um störf þingsins á Al­þingi í vikunni. Um­ræða um þátt Kveiks þar sem fá­tækt var til um­fjöllunar var þing­mönnum hug­leikin og þakkaði Guð­mundur Ingi fyrir þáttinn.

Þar kom meðal annars fram að 28 til 35 þúsund manns væru undir lág­tekju­mörkum, sam­kvæmt tölum Hag­stofunnar, og væru þar með fá­tækir. Í þessum hópi væru allt að 10.000 börn undir 16 ára að aldri.

Guð­mundur Ingi benti á að lífs­líkur fá­tækra væru lægri en hjá þeim sem meira hefðu á milli handanna.

„Þarna undir eru ein­stæðir for­eldrar, ör­yrkjar, lág­launa­for­eldrar og börn þeirra. 10.000 börn sem alast ekki bara upp í fá­tækt heldur 3.000 í sára fá­tækt. Ekki fá þau sömu tæki­færi og önnur börn og eiga því á hættu að glíma við fá­tækt, sára fá­tækt og heilsu­leysi allt sitt líf. Fá­tækir geta ekki beðið lengur en samt bíða þeir enn eftir rétt­lætinu, bíða og bíða og verða að neita sér um hollt fæði, heil­brigðis­þjónustu, lyf og að búa við mann­sæmandi húsa­kost. Nei, föst í heljar­greipum fá­tæktar í boði ríkis­stjórnar eftir ríkis­stjórnar.“

Guð­mundur Ingi sagði að Flokkur fólksins hefði verið stofnaður af þessum á­stæðum. Mark­mið þeirra númer eitt, tvö og þrjú væri að berjast fyrir því að enginn búi við fá­tækt.

„Hvað þá sára fá­tækt sem er ömur­legt að sé til í sam­fé­lagi okkar í dag. Það furðu­lega í þessu sam­hengi er að það kostar þjóð­fé­lagið meira að halda 28.000–30.000 manns í fá­tækt heldur en að út­rýma fá­tæktinni strax,“ sagði Guð­mundur Ingi og bætti við að lokum:

„Hættum strax t.d. að skatta fá­tækt. Við höfum efni á því en höfum ekki efni á því að gera það ekki.“

Fleiri þing­menn ræddu þátt Kveiks, þar á meðal Bjark­ey Ol­sen Gunnars­dóttir, þing­maður VG.

„Fá­tækt er mein­semd sem á ekki að líðast í okkar ríka sam­fé­lagi. Á­stæðurnar fyrir því að fólk missir fótanna eru auð­vitað marg­vís­legar en sama hvernig gefið er í upp­hafi, sama hvaða á­föll dynja yfir, þá á hið fé­lags­lega net okkar að grípa fólk, hjálpa því að komast á fætur og sjá til þess það geti lifað með reisn,“ sagði hún meðal annars.