Eiríkur Jónsson, sem um árabil var formaður Kennarasambands Íslands, nefnir tvo atburði sem skýri best þá stöðu sem er uppi í stöðu kennara, grunnskólanna og sveitarfélaganna.
Hann segir að lög, sem ríkisstjórn Halldórs Ásgrímssonar setti á verkfall kennara, um miðjan nóvember árið 2004 hafi skipt og skipti enn miklu máli. „Ég minnist þess þegar Halldór Ásgrímsson, þáverandi forsætisráðherra, hringdi til mín til að kynna mér að sett yrðu lög á verkfallið. Það var skelfilegur dagur,“ sagði Eiríkur Jónsson í hádegisútvarpi Þjóðbrautar, í útvarpi Hringbrautar, fyrr í dag.
Eiríkur segir að síðan hafi aldrei gróið um heilt.
Annað nefndi Eiríkur sem veigamikið atriði. Það er þegar grunnskólarnir voru, árið 1995, færðir frá ríkinu til sveitafélaganna. „Við vöruðum við. Það flygdu ekki nærri nógu miklar peningar með í yfirfærslunni. Alls ekki. Sveitarstjórnarmenn hlustuðu ekki á okkur, með aðeins einni undantekningu. Gísli Gíslason, þáverandi bæjarstjóri á Akranesi og nú hafnarstjóri Faxaflóahafna, tók undir með okkur,“ sagði Eiríkur, sem var þá nýtekinn við formennsku í Kennarasambandinu.
Hann segist ekki muna betur en ríki og sveitarfélög hafi samið um að grunnskólunum fylgdu eitthvað á sjöunda milljarð en kennarar hafi margbent á að hið minnsta vantaði fimm milljarða til viðbótar. „Og þessu hafa sveitarfélögin ýtt á undan sér æ síðan, eða í tuttugu ár,“ sagði Eiríkur Jónsson fyrrverandi formaður Kennarasambands Íslands.
-sme
