Rithöfundurinn Guðmundur S. Brynjólfsson hefur áttað sig á því á miðjum aldri að það er bæði hægt að eiga og éta kökuna, þvert á almennt viðhorf í þeim efnum. Fjögurra ára dóttir hans leiddi þetta honum fyrir sjónir.
Guðmundur er einn vinsælasti pistlahöfundur Hringbrautar og lætur sér ekkert mannlegt óviðkomandi. Og nú er það sumsé kakan: \"Það er ekkert auðveldara en að eiga kökuna og éta hana – og reyndar má, einnig, því til viðbótar skipta henni jafnt á milli manna. Það eina sem þarf er rétta hugarfarið,\" skrifar hann af tyfirvegun.
\"Hér í okkar blómlega garði á Eyrarbakka,\" párar hann áfram \"eru nokkrar jarðarberjaplöntur og er sprettan þokkaleg. En ekki stórfengleg. Ræktunar- og bústjóri er dóttir mín, fjögurra ára. Hún fer út á hverjum degi um leið og hún kemur úr leikskólanum og fer samviskusamlega yfir vöxt og viðgang og étur jafnt og þétt öll ber sem ná að roðna.\"
Hann segir dóttur sína horfa fram á mikla uppskeru í haust með tilheyrandi kökubakstri og sultugerð: \"Allt þetta sér hún fyrir sér þrátt fyrir að hún éti hvert og eitt einasta jarðarber um leið og það nær hálfgildings þroska. Sum reyndar nokkru fyrr.\"
Guðmundur skrifar svo: \"Það sem ég vildi sagt hafa, hún telur að það sé lítið mál að eiga kökuna og éta hana samtímis. Og það sem meira er, þetta er rétt hjá henni.\" Og niðurstaðan r nefnilega þessi: \"Það eina sem þarf er heiðríkja hugans. Dóttir mín veit í sínum hreina bjarta huga að allir möguleikar sem hugurinn og maginn girnast – eru mögulegir; svo lengi sem maður lætur ímyndunaraflið ráða. Hið rétta í þessu er að allir hennar jarðarberjamöguleikar eru sannir og fallegir – vegna þess að hún trúir á þá. Þegar síðasta berið roðnar nú á næstu dögum – og hún sporðrennir því – opnast enn nýjar jarðarberjaekrur í höfðinu á henni – ekrur sem grundvallast á þeirri bjartsýni og þeirri fortakslausu tiltrú sem leyfir henni, fjögurra ára, að elta möguleika hins takmarkaða út í hið óendanlega.\"
Akkúrat og sumsé: \"Þannig er vel mögulegt að éta köku og eiga hana – og deila með öðrum. Sama gildir um jarðarber. Maður þarf bara frelsi til þess. Frelsi sem er svo óendanlega fallegt og inniheldur ótal möguleika – frelsi barnsins sem hefur nú, bara fjögurra ára, sýslað með jarðarber í heilt sumar. Bollalagt um ótal nýtingarmöguleika. Og borðað þau.\"
