\"Við höfum dæmin um ógeðslega spillinguna fyrir augum hvern einasta dag. Atgangur banka og annarra fjármálastofnana við að hámarka gróða sinn á kostnað viðskiptavina sinna í miðri kreppu og eftirköstum hrunsins er slíkur að maður trúir vart sínum eigin augum.\"
Þetta skrifar hagfræðingurinn Ólafur Arnarson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is, sem vakið hefur mikla athygli, en tilskrifið varð til eftir að Ólafur, sem er einnig þáttastjórnandi á Hringbraugt hitti nýverið gamlan fjölskylduvin, reyndan mann úr atvinnulífinu, sem rifjaði upp fyrir honum hvað Ísland hefur verið spillt um margra áratugaskeið - og er enn, að því er þeim gamla sýndist.
Ólafur skrifar af þessu tilefni. \"Getu- og viljaleysi yfirvalda og eftirlitsaðila til að taka á ólögmætum aðgerðum fjármálafyrirtækja er algert. Sýslumenn eru starfsmenn á plani í skítverkum fyrir fjármálafyrirtækin og kunna ekki einu sinni að skammast sín fyrir það.\"
Hann minnir á nýgerðan búvörusamning sem enn eina birtingarmynd spillingar og pukurs, en einnig nýlega gerða málamiðlun stjórnarskrárnefndar þar sem ekkert sé tekið á jöfnun atkvæðisréttar, en dæmin hrannist annars upp, svo og stórar spurningar. Gefum Ólafi orðið:
\"Ráðstöfun eigna sem fjármálafyrirtæki hafa sölsað undir sig frá eigin viðskiptavinum eftir hrun hefur verið kennslubókardæmi í spillingu fyrir áfangann Spilling, hagnýtt tæki til auðsöfnunar 101, sem gæti sem best verið kenndur við hvaða lagadeild sem er í íslenskum háskóla. Borgunarsala Landsbankans til stjórnenda Borgunar og nokkurra fjárfesta er gróft dæmi en eflaust ekki það grófasta. Sala Setbergslandsins á spottprís er annað dæmi. Vitanlega spilar pólitíkin stórt hlutverk í svona spillingarleik. Það er barnaskapur að ætla annað.
Það væri áhugavert að fá upp á borðið upplýsingar um þau viðskiptakjör sem kaupendum hlutar Landsbankans í Borgun stóð til boða. Er búið að borga fyrir hlutinn? Sá Landsbankinn um fjármögnun kaupanna? Var arðurinn, sem Borgun greiddi út skömmu eftir að salan fór fram, notaður til að greiða hluta kaupverðsins? Hluti kaupendanna er ekki með lögheimili á Íslandi. Fóru þeir í gegnum gjaldeyrisleið Seðlabankans með sinn hluta kaupverðsins? Er vitað hvort þeir fjármunir eru illa fengið fé?
Og hvað með Setbergslandið, sem mun einnig innihalda Þórsbergslandið? Fyrir örfáum árum seldi Landsbankinn Setbergslandið eitt fyrir 4,2 milljarða en nú er Setbergið og Þórsbergið að auki selt á rétt rúman milljarð. Verðmæti Setbergslandsins eins er margfalt það. Fengu einhverjir starfsmenn Landsbankans eða fjölskyldur þeirra hagstæð kjör á íbúðum frá Bygg fyrir þennan rausnarlega gjörning, sem vart er hægt að kalla annað en gjafagjörning? Hver eru viðskiptakjör Bygg? Er það rétt að Landsbankinn hafi gefið frest í 2-3 ár til greiðslu kaupverðsins?
Einsýnt er að aðeins á Íslandi getur bankastjóri og bankaráð, sem ráðstafar eignum banka, að ekki sé minnst á ríkisbanka, svo skelfilega illa að eigendur bankans tapa mörgum milljörðum að ástæðulausu, setið áfram í starfi. Raunar er aðalfundur bankans í næsta mánuði og þá hlýtur að verða skipt um bankaráðið og bankastjórann, hafi hann ekki þá sómakennd að segja starfi sínu lausu fyrir þann tíma.\"
Pistil Ólafs er að finna í heild sinni hér til hliðar á forsíðu vefjarins.
