Árið 1970 var Hafez-al-Assad valin þjóðarleiðtogi Sýrlands. Sonur hans Bashar-al- Assad var kosinn án mótframboðs árið 2000.
Hörð viðbrögð ríkisstjórnar Sýrlands við mótmælum í borgum landsins þegar Arabíska vorið hófst árið 2011 leiddu til vopnaðra átaka og svo þeirrar borgarastyrjaldar sem enn stendur yfir.
Í þessu stríði takast á sveitir uppreisnarmanna og stjórnarhers Sýrlands. Uppreisnarmenn berjast einnig sín á milli. Rússland og Íran styðja ríkisstjórn Sýrlands. Ekki er á dagskrá að binda enda á þetta borgarastíð með samningum. Markmiðið er að uppreisnarmenn verði gersigraðir.
Nokkur Evrópuríki styðja suma uppreisnarhópa. Með hálfum hug þó. Bandaríkin og Saudí-Arabía styðja einnig suma uppreisnarhópa en gera árásir á aðra líkt og stöku Evrópuríki.
Áður er átökin hófust átti Sýrland eitt stærsta efnavopnabúr heims. Árið 2013 bárust sannanir um að slíkum vopnum væri beitt. Staðfest er nú að bæði stjórnarher Sýrlands og uppreisnarhópar beita enn sem fyrr slíkum vopnum í átökum í bæjum og borgum Sýrlands.
Hér skal ekkert sagt um réttmæti málstaðar uppreisnarmanna á Sýrlandi. Hér er einvörðungu minnt á að uppreisnarmenn eru jafn sekir um beitingu efnavopna og stjórnarher Sýrlands.
Þetta þarf að hafa í huga þegar tilfinningaþrungin fréttaflutningur stöku fjölmiðla berst okkur frá Sýrlandi.
