„Þetta er ekki mál sem á að verða fórnarlamb flokkspólitískra deilna. Slíkt yrði okkur til skammar. Í þess stað eiga allir flokkar, hvort sem þeir eru í stjórn eða stjórnarandstöðu, að taka höndum saman um aðgerðir til þess að þurrka þessa meinsemd út úr samfélagi okkar.“
Þetta segir Styrmir Gunnarsson, fyrrverandi ritstjóri Morgunblaðsins, í grein sem birtist í blaðinu í gær.
Þó að COVID-19 kórónaveiran hafi verið áberandi í fjölmiðlum undanfarna daga var annað mál sem vakti mikla athygli: Þáttur Kveiks um fátækt sem sýndur var á þriðjudagskvöld.
Aldrei verið sett efst á blað
Styrmir hrósar þættinum í hástert og segir að Íslendingar allir ættu að líta á það sem sérstakt metnaðarmál að útrýma fátækt. Því miður sé staðreyndin sú að við erum langt frá því marki eins og greint var frá í þættinum. Fram kom að 18 til 35 þúsund manns búi við fátækt á Íslandi, þar af allt að 10 þúsund börn.
„Kannski er ástæðan sú að útrýming þess þjóðfélagsböls sem fátækt er hefur aldrei verið sett efst á blað þeirra samfélagslegu verkefna sem jafnan er unnið að. Hvers vegna ekki? Kannski er ástæðan sú að hér hefur lengi verið í gangi einhvers konar afneitun, þegar kemur að fátækt. Það er eins og samfélagið eigi erfitt með að horfast í augu við þann veruleika að fátækt sé til hér.“
Styrmir segir að fátæktin hér á landi birtist með öðrum hætti en hún gerir í stórborgum beggja vegna Atlantshafs. Hér sé hún ekki jafn sýnileg vegna þess að í stórborgunum séu sérstök hverfi, fátækrahverfi.
Gengur ekki svona lengur
„Nú hefur Kveikur RÚV með Láru Ómarsdóttur í fararbroddi lagt spilin á borðið með þeim hætti að það verður ekki undan því vikist að taka á þessum sameiginlega samfélagslega vanda okkar,“ segir Styrmir og bætir við að allir flokkar ættu að taka höndum saman um málið.
Styrmir segir að lausnin snúist ekki bara um peninga. Fyrst þurfi að breyta hugarfarinu og allir stjórnmálaflokkar þurfi að vera sammála um að svona gangi þetta ekki lengur. „Í því felst að fólk verði sammála um að horfa ekki lengur þegjandi í aðra átt þegar fátækt kemur til umræðu,“ segir hann.
„Að sjálfsögðu þarf að kalla til fólk úr öllum geirum samfélagsins sem vegna starfa sinna þekkir þessi vandamál mæta vel. Þetta tekur tíma og við sjáum ekki árangurinn á skömmum tíma. En það verður að hefja verkið. Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra er vel til þess fallin að veita þessu verkefni forystu og koma því í þann farveg að strax verði hafizt handa. Einhver einstaklingur sem býr yfir mikilli reynslu úr velferðarkerfi okkar þarf að taka að sér daglega stjórn þessarar vinnu og hafa sér til ráðuneytis hóp þingmanna úr öllum flokkum á Alþingi. Við höldum upp á hundrað ára afmæli lýðveldis okkar eftir tæpan aldarfjórðung. Það væri við hæfi að þá mætti öllum ljóst vera að þetta mikla verkefni hefði verið til lykta leitt.“
