Stundum er sannleikurinn dónalegur

\"Það er alvarlegur misbrestur til staðar á því hvernig stofnunin (eða stofnanirnar) sem við köllum lögregluna fer með vald sitt, oft slíkur að ég get ekki kallað það annað en botnlaust virðingarleysi fyrir réttindum borgaranna.\"

Þetta skrifar kapteinn Pírata, Helgi Hrafn Gunnarsson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is, en enn þykir hafa sármóðgað lögreglumenn með fullyrðingum sínum síðustu vikur um að yfirvaldið fari offari gegn almenningi. Í pistli sínum veltir Helgi Hrafn því fyrir sér hvort hann hafi gengið of langt, en kemst að því að svo sé ekki: \"Mér þykir leitt að það þyki dónalegt, en stundum er það nú bara sannleikurinn sjálfur sem er dóninn en ekki sá sem segir hann.\"

Hann bætir svo við: \"Ég ætla að setja sérstakan fókus á eina ákveðna hegðun sem viðgengst hjá lögreglunni og á ekki að viðgangast í réttarríki, en það varðar hvernig lögreglan ber sig að við að leita á fólki. Aðspurð mun lögreglan jafnan segja að hún leiti einungis á fólki með samþykki þess sem leitað skal á, eða með úrskurði dómara. En hér er vandinn. Lögreglumaður getur handtekið manneskju og fært hana niður á lögreglustöð strax við grun, en sá grunur getur rétt eins vaknað við það eitt að manneskja vilji fá sína friðhelgi í friði, og hafni heimild til leitar. M.ö.o. má borgari hafna leit, en þá má hann búast við því að vera hótað tilhæfulausri handtöku og tilfærslu niður á stöð þar sem hann fær að bíða eftir því að einhver dómari úti í bæ gefi heimild, vitaskuld án þess að hafa hugmynd um hvers konar tíma það muni taka. Síðan er auðvitað heimildin veitt vegna þess að viðkomandi hlýtur jú að hafa eitthvað að fela ef hann vill njóta friðhelgi einkalífsins, tala nú ekki um ef hann er gagnrýninn á störf lögreglunnar líka, en það þykir jafnan sönnun þess að viðkomandi hafi eitthvað illt á samviskunni. Einstaklingar sem eru á skemmtunum fjarri lögreglustöð fá því að velja milli þess að á þeim sé leitað eða skemmtunin öll ónýt og jafnvel að fólk sé fært langt í burtu og vitaskuld ekki skutlað til baka, enda er lögreglan ekki leigubílaþjónusta. Þetta er valið; leit eða handtaka. Fyrirgefið, kæru lögreglumenn, en þetta er botnlaust virðingarleysi fyrir réttindum borgaranna og það er ekki mér að kenna að svo sé. Þetta er bara eitt dæmi um hegðunina sem ég á við en ég ætla ekki að eyða öllum deignum í að skrifa þessa grein þannig að ég læt þetta duga í bili.\"

Hann segir að ummæli sín um lögregluna hafi ef til vill verið hröð, en þó ekki ósanngjörn: \"Lögreglan leyfir sér botnlaust virðingarleysi fyrir réttindum borgaranna. Hún bjargar líka mannslífum og lögreglumenn, sem margir hverjir eru gull af fólki, vinna við vanþakklátar aðstæður, ömurleg laun miðað við fórnirnar sem starfið krefst, en í þessu felst engin mótsögn. Þvert á móti orsakasamhengi að mínu mati. Lág laun, undirmönnun og vanþakklátt starfsumhverfi beinlínis auka líkurnar á misbrestum í störfum lögreglunnar í sambandi við réttindi borgaranna,\" skrifar Helgi Hrafn í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is.