Þann 17. janúar síðastliðinn héldu Ungar athafnakonur samstöðufund vegna áreitni á vinnustöðum. Í yfirlýsingu frá félaginu segja þær fjölda einstaklinga hafa opnað sig í kjölfar fundarins til að vekja athygli á því hve slæmt ástandið sé í raun og veru. Þær skora á stjórnvöld og leiðtoga í atvinnulífinu að bregðast við vandanum.
Í aðdraganda fundarins hvöttu UAK alla til þess að nota myllumerkið #vinnufriður og deila sögum sínum eða hugsjónum tengdum málefninu á samfélagsmiðlum. Ekki stóð á viðbrögðunum, sér í lagi á Twitter, eins og Fréttablaðið greindi frá.
Í yfirlýsingunni, sem stjórn UAK skrifar undir, segir að áreitni á vinnustöðum geti verið partur af vinnustaðamenningu þar sem gerendur þurfi oft ekki að axla ábyrgð á meðan þolendur upplifi meðal annars vanlíðan, hræðslu og vonleysi. „Af frásögnum fjölda Íslendinga er ljóst að #MeToo baráttunni er hvergi nærri lokið og að eftirfylgni er víða ábótavant. Þó að við séum komin langt sem samfélag þá höfum við ekki fundið lausn.“
Þær segja það nauðsynlegt að yfirmenn axli ábyrgð og sjái til þess að aðilar með viðeigandi þekkingu á málum er varða áreitni haldi utan um verkferla sem lúta að málum um áreitni á vinnustað. „Það er brýnt að samstarfsfólk komi fram við hvort annað af virðingu og axli ábyrgð á gjörðum sínum. Það eru mannréttindi að fá að vinna sína vinnu í friði, án áreitis.“
Að lokum skora UAK á stjórnvöld og leiðtoga í atvinnulífinu að takast á við þá áreitni sem enn eigi sér stað á íslenskum vinnumarkaði. „Það er ekki nóg að viðurkenna vandann, það þarf að bregðast við honum, hafa skýra verkferla og framfylgja þeim. Er ásættanlegt að slík mál týnist í óvönduðum innanhússferlum og nefndum? Hvernig er hægt að tryggja aðkomu óháðra aðila við framgöngu slíkra mála? Hvað þarf að gerast svo hér ríki #vinnufriður?“
