Þorsteinn Pálsson bendir á líkindin milli málþófs síðasta og núverandi kjörtímabils í nýjum pistli sínum á hringbraut.is, en í báðum tilvikum hafi það dregið fram veikleika ríkjandi stjórnvalda.
Hann minnir á síðasta kjörtímabil: \"Núverandi stjórnarflokkar héldu uppi þróttmiklu málþófi á síðasta kjörtímabili. Þeir áttu til að mynda fyrra Íslandsmet í umræðu um fjárlög. Það skilaði þeim ekki afgerandi fylgisaukningu. En aftur á móti er sennilegt að málþóf þeirra hafi átt sinn þátt í að draga fram veikleika vinstri stjórnarinnar.\"
Og svo núna: \"Flest bendir til að sama sé uppi á teningnum nú. Stjórnarandstöðunni hefur vissulega tekist að þrengja að stöðu ríkisstjórnarinnar í málefnum Landspítalans og þeirra sem njóta bóta almannatrygginga. En henni hefur mistekist að nota ræðutímann til að bæta eigin trúverðugleika.\"
Aftur á móti skilur Þorsteinn ekki mjög misvísandi skilaboð núverandi stjórnarandstöðuflokka undir árslok; eftir sameiginlegan blaðamannafund um fjárlagatillögur - sem virtist eiga að sýna alþjóð að þeir gætu unnið saman - birtist þeir nú hver með sína tillöguna um hvað beri að gera í íslenskri pólitík. Þar bendir hann á í fyrsta lagi að fyrrverandi þingflokksformaður Bjartrar framtíðar, Róbert Marshall hafi sett fram hugmynd um að stjórnarandstöðuflokkarnir myndi eftir næstu kosningar stjórn hæfustu utanþingsmanna undir forsæti Katrínar Jakobsdóttur formanns VG. \"Þá gerist það, skrifar Þorsteinn \"að varaformaður Samfylkingarinnar, Katrín Júlíusdóttir, leggur til að mynduð verði þjóðstjórn að loknum næstu kosningum þvert á núverandi skil milli stjórnar og stjórnarandstöðu. Loks teflir formaður VG, Katrín Jakobsdóttir, fram þeirri hugmynd að þingið verji minnihlutastjórn eins eða fleiri flokka sem semji um meirihluta frá einu þingmáli til annars.\"
Hann minnir á að aðeins tveimur vikum og einu málþófsmeti eftir blaðamannafundinn um nýjan ríkisstjórnarkost til vinstri standi mál þannig að send hafi verið út ferns konar skilaboð um að engin samræmd hugsun hafi búið þar að baki, hvorki að því er varðar málefnalegar lausnir né hvers kyns stjórn eigi að bjóða upp á í stað þeirrar sem situr: \"Fyrst kemur tilboð til kjósenda um vinstri stjórn. Síðan koma þrír mismunandi opnunarmöguleikar til stjórnarflokkanna. Það þarf ekki að vera vitlaust. En hver er stefnan,\" spyr Þorsteinn og minnir á að gagnrýni í pólitík sé mikilvæg en púðrið eigi að vera í lausnunum.
