Fulltrúar íslenskra stjónvalda voru 17. febrúar sl. kallaðir fyrir svokallaða CEDAW-nefnd í það sem mætti kalla yfirheyrslu, eftir því sem fram kemur á vef Jafnréttisstofu.
Á vef stjórnarráðsins hefur verið fjallað um þessa athugun en CEDAW-nefndin er nefnd Sameinuðu þjóðanna um afnám allrar mismununar gagnvart konum, Þar segir að nefndin hafi hrósað Íslandi fyrir löggjöf frá 2008 og 2014 um jafnréttismál sem og aðgerðir sem gripið var til í kjölfar efnhagskreppunnar til að minnka áhrif hennar á stöðu kvenna á Íslandi.
Á vef Jafnréttisstofu segir að athugasemdir CEDAW nefndarinnar séu nú komnar fram. Kvenréttindafélag Íslands hafi vakið athygli á þeim og þær kalli sannarlega á umræður. Meðal helstu athugasemda séu að íslensk stjórnvöld samþykki tafarlaust aðgerðaáætlun gegn kynferðisofbeldi og heimilisofbeldi sem taki tillit til þarfa kvenna með fötlun og kvenna af erlendum uppruna, og tryggi fjármagn og mannafl til að lögregluembætti út um allt land geti tekið upp verklag lögreglunnar í Reykjavík í ofbeldismálum. Grípa beri tafarlaust til aðgerða, jafnvel sértækra aðgerða eins og kynjakvóta, til að fjölga hratt konum innan lögreglunnar, í Hæstarétti, og í háttsettum stöðum innan utanríkisþjónustunnar (stöður sendiherra).
Þá beri að samþykkja tafarlaust aðgerðaáætlun í jafnréttismálum, skýra hegningarlöggjöfina, banna stafrænt ofbeldi og sálrænt ofbeldi, tryggja aðgengi allra kvenna að kvennaathvarfi, líka kvenna úti á landsbyggðinni, kvenna með fötlun og kvenna af erlendum uppruna og opna bráðamóttökur kynferðisofbeldis út um allt land. Þá beri að fjármagna aðgerðir gegn mansali, rannsaka stöðu kvenna sem starfa á svokölluðum „kampavínsklúbbum“, íhuga að gera kvenréttindi (kynjafræði) að skyldufagi í grunnskólum og menntaskólum, tryggja að námsbækur sýni raunhæfa mynd af stöðu og hlutverki kvenna í sögunni, athuga hvort hægt sé að víkka út lögin um kynjakvóta í stjórnum fyrirtækja svo þau nái til fyrirtækja með færri en 49 starfsmenn, tryggja að lögreglukonur séu ekki áreittar kynferðislega í starfi sínu, tryggja barnagæslu milli 9 mánaða og 2 ára, tryggja nægilega fjármögnun til fæðingarorlofssjóðs og hækka hámarksgreiðslur úr honum, mennta heilbrigðisstarfsmenn sem taka á móti konum sem sækja um fóstureyðingu og tryggja það að móttökur þeirra séu ekki til þess fallnar að letja konur til að fara fóstureyðingu, athuga reglugerðir opinberra menningarsjóða og leita leiða til að tryggja að opinbera styrkveitingar til menningarmála skiptist jafnt milli kynjanna, rannsaka stöðu kvenna af erlendum uppruna, tryggja fjármagn til Fjölmenningarseturs og auka aðgengi að þjónustu þess.
\"Það er því heldur betur verk að vinna ef við ætlum að standa við CEDAW samninginn og halda sæti okkar sem ein þeirra þjóða sem leggja mikla áherslu á kynjajafnrétti og mannréttindi almennt,\" segir á vef Jafnréttisstofu í samantekt sem Kristín Ástgeirsdóttir, framkvæmdastýra stofunnar hefur tekið saman.
Eitt atriði er ónefnt í athugasemdum Sameinuðu þjóðanna. Fram kemur sá punktur að íhuga beri flutning Jafnréttisstofu frá Akureyri til Reykjavíkur. Birgir Guðmundsson, dósent í fjölmiðlafræði við Háskólann á Akureyri, hefur brugðist við þessu bendir á síðu um byggðamál á facebook á að verakunni að Sameinuðu þjóðirnar endurómi hér vilja þeirra íslensku embættismanna sem rætt hafi verið við í Reykjavík.
\"Merkilegt að eitt af því sem stendur jafnréttismálum fyrir þrifum á Íslandi að mati Sameinuðu þjóðanna er að Jafnréttisstofa skuli staðsett á jafn afskekktum stað og raun ber vitni – þ.e. á Akureyri. Nefndir af þessu tagi fá sínar upplýsingar frá embættismönnum fyrst og fremst en einnig frá einhverjum félagasamtökum. Því er athyglisvert að orðalagið „given its remote location outside the capital“ um Jafnréttisstofu skuli notað í skýrslu erlendra aðila sem væntanlega þekkja ekki mikið til landshátta. Skyldi þetta erlenda fólk hafa séð það svona í hendi sér að staðsetningin væri svona mikið vandamál eða endurspeglar þetta hugarheim þeirra embættismanna og hagsmunaaðila í höfuðstaðnum sem veittu nefndinni upplýsingar?\"
Umræða um flutning Jafnréttisstofu er ekki ný af nálinni. Oft hafa komið fram raddir sem telja að flytja beri stofuna en norðanmenn spyrna fast við fótum.
