Stéttin er einfaldlega að deyja út

"Við erum að deyja út. Það er ekkert öðruvísi," segir Sigurður Kristinsson píanóstillingarmaður til margra áratuga, en hann stendur á sextugu og minnir á að tveir menn um fimmtugt sinni starfanum auk hans, en þar með sé það upptalið. "Þegar ég byrjaði í faginu," segir Sigurður "voru 15 menn í þessu fagi og höfðu allir yfrið nóg að gera. Núna er ekki nokkur vegur að komast yfir öll þau verkefni sem bjóðast," segir hann og harmar sérstaklega hlut þeirra 80 til 90 tónlistarskóla hringinn í kringum landið sem geti vart annað en boðið nemendum sínum upp á vanstillt hljóðfæri. "Þetta stefnir í algert óefni," segir Sigurður en telur vart nokkra huggun í því að vita af einum Íslendingi í námi í faginu úti í löndum. Það séu jú upp undir 25 þúsund píanó í landinu í fullri notkun sem þarfnist stöðugrar þjónustu. "Hans bíður sama hlutskipti og ég bý við; að fljúga mörgum sinnum í viku á milli Hörpu og Hofs til að stilla, ýmist fyrir æfingar eða tónleika, en þurfa þess á milli að hafna verkefnum víðast hvar á landinu."