Nokkur skortur hefur verið á yfirvegun í umræðu um Þingvallafund Alþingis í síðustu viku. Birgir Hermannsson stjórnmálafræðingur í New York skrifar þó ágæta greiningu í Kjarnann í dag. Þar fer hann yfir hið yfirgengilega klúður sem Þingvallafundur Alþingis var og greinir hvar mistökin við skipulagninguna liggja:
“Það er ljóst að stórkostleg mistök voru gerð við undirbúning hátíðarfundar Alþingis á Þingvöllum þann 18. júlí sl. Ábyrgðin á þessu klúðri liggur fyrst og fremst hjá Steingrími J. Sigfússyni forseta Alþingis, en hann virðist hafa misst sjónar á eðli og tilgangi hátíðarfunda af þessu taginu. Hátíðarfundir Alþings á Þingvöllum eru fyrst og fremst táknrænir atburðir, ætlað að efla samstöðu og undirstrika það sem þjóðin á sameiginlegt. Þingvellir eru þjóðartákn, enginn á Þingvelli fremur en annar. Staðsetningin gerir því sérstakar kröfur til fundarins. Til þess að táknrænir hátíðarfundir af þessu taginu geti farið fram þarf því að tryggja samstöðu og útiloka átök. “
“Hátíðarfundir standa því og falla með góðum undirbúningi, samráði og samningum. Forseti Alþingis, eðli málsins samkvæmt, ber ábyrgð á því að þessi undirbúningur sé í lagi. Undir þessari ábyrgð stóð Steingrímur J. Sigfússon ekki og raunar bendir allt til að einstrengislegar hugmyndir hans um fundinn séu helsta orsök þess að upp úr sauð.”
Segir Birgir. Allir þekkja hversu lipur Steingrímur J. er í pólitískri bardagalist. Fáir stjórnmálamenn standast honum snúning í boxhring orðræðunnar, en friðarhöfðingi og mannasættir er hann tæpast. Það verður að teljast alvarlegur annmarki á þeim sem ætlað er hlutverk forseta Alþingis.
