Mér leiðist aldrei á Alþingi nema undir umræðum um stefnuræðu forsætisráðherra. Það er með bragðdaufasta efni sem Alþingi býður upp á. Fyrir áratugum, þegar fjölmiðlun var á allt öðru stigi höfðu slíkar umræður vissulega gildi.
Þetta skrifar Össur Skarphéðinsson á fésbók sína í dag, heldur daufur í dálkinn og segir núverandi form í .essum efnum vera algerlega úr takti við alla aðra þróun á umræðu og skoðanaskiptum um stjórnmál: \"Formið er gamaldags og úrelt, og á sinn þátt í að klippa á tengsl Alþingis og raunveruleikans. Nýrri samræð...uform, einsog óundirbúnar fyrirspurnir (þó þróun þeirra megi sannarlega gagnrýna), stuttu andsvörin, og háltímaumræðurnar koma miklu betur til skila kjarnanum í stefnu stjórnmálaflokkanna. Þau undirstrika sömuleiðis betur hvar skilur á milli þeirra,\" skrifar Össur.
\"Í stað þess að læra af þeirri reynslu rígheldur Alþingi í úrelt og steindautt form,\" heldur hann áfram og er hugsi: \"Það mætti til dæmis hugsa sér eftirfarandi: Eftir 15 mínútna stefnuræðu fengi einn þingmaður frá hverjum flokki stjórnarandstöðunnar færi á 2x1 mínútu andsvörum við forsætisráðherrann. Í kjölfarið fengju fulltrúar allra flokka 6-8 mínútur til að koma meginatriðum sínum á framfæri. Í lokin myndi fulltrúi ríkisstjórnarinnar – eftir atvikum forsætisráðherrann eða leiðtogi annars stjórnarflokks – loka umræðunni á fimm mínútum. Allir heimastílar bannaðir.\"
Hér hefur fæðst hugmynd: \"Þetta form gæfi ríkisstjórninni færi á að koma stefnu sinni tryggilega á framfæri, stjórnarandstöðu til að setja fram beinskeytta gagnrýni í andsvörum og öllum flokkum til að lýsa kjarna stefnu sinnar. Þetta gæti orðið ágætis sjónvarp. Mestu skiptir kanski að þetta myndi ekki drepa neinn úr leiðindum,\" skrifar hinn reyndi stjórnmálamaður sem sopið hefur fjöruna marga í sölunum suður af Austurvelli.
