Stefán lárusson er látinn

Sr. Stefán Lárus­son fædd­ist á Mikla­bæ í Blöndu­hlíð í Skagaf­irði 18. nóv­em­ber 1928. Hann lést á Land­spít­al­an­um í Foss­vogi 25. janú­ar 2020. Greint er frá andláti Stefáns í Morgunblaðinu.

Á Kirkjan.is er Stefán kvaddur. Þar segir:

Eftirlifandi eiginkona Stefáns er Ólöf Sigríður Jónsdóttir, kennari og kirkjuvörður, og eignuðust þau fjögur börn, þau Jón Lárus, Stefán, Guðrúnu Svövu og Björn Grétar.

\"\"Sr. Stefán ólst upp í Miklabæ og lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum á Akureyri 1950. Hann lauk guðfræðiprófi frá Háskóla Íslands 1954. Síðar stundaði hann framhaldsnám í kirkjusögu 1989-1990. Sr. Stefán var vígður 26. september 1954 til Staðarprestakalls í Grunnavík, með aðsetur í Bolungarvík - þjónaði jafnframt Bolungarvíkurprestakalli.

Síðan fékk hann haustið 1955 veitingu fyrir Vatnsendaprestakalli í Suður-Þingeyjarsýslu. Þá veitingu fyrir Núpi í Dýrafirði haustið 1960 með auka þjónustu í Holtsprestakalli í Önundarfirði. Árið 1964 varð hann sóknarprestur í Oddaprestakalli á Rangárvöllum og þjónaði þar fram á mitt ár 1991.

Sr. Stefán fékkst við kennslu í prestaköllum þeim er hann þjónaði, var einnig prófdómari við ýmsa skóla. Hann gegndi fjölmörgum trúnaðarstörfum í prestaköllum sínum og tók virkan þátt í samfélagi sóknarbarnanna hvort heldur í sveit eða þorpum, til að mynda var hann formaður barna­vernd­ar­nefnd­ar Rangár­valla­hrepps 1966-86.

Sr. Stefán var ljúfmenni mikið og yfirlætislaus maður, nákvæmur og vandaður í hverju verki. Gat verið skoðanafastur en rökstuddi þær vel. Sló á létta strengi ef svo bar við, bókhneigður og víðlesinn. Hann var ekkert gefinn fyrir tildur eða prjál, í erli dagsins gekk hann fram í hógværð og skyldurækni sem hann prédikaði í ræðum sínum og daglegu lífi.

Sr. Stefán Lárusson er kvaddur með virðingu og þökk. Guð blessi minningu hans.

\"\"Björn Grét­ar og Guðrún Svava minnast föður síns í Morgunblaðinu. Þar segir m.a:

„Pabbi sýndi lík­lega ekki mik­inn húm­or út á við við sín störf, en heima fyr­ir var allt ann­ar gáll á hon­um. Hafði hann ein­stakt lag á að koma sér í spaugi­leg­ar aðstæður og hafði hann góðan húm­or fyr­ir þeim, velt­ist um af hlátri þegar hann sagði frá hrak­för­um sín­um þegar allt var yf­ir­staðið.

Skil­vís­ari og heiðarlegri mann var vart hægt að finna; passa­sam­ur með fjár­muni en fljót­ur að draga upp veskið þegar við átti. Pabbi gaf okk­ur góð ráð í upp­vext­in­um og var mik­il fyr­ir­mynd, hann var lítið gef­inn fyr­ir prjál og hvers kon­ar upp­hafn­ingu og pre­dikaði hóf­semi bæði í ræðum sín­um og dag­legu lífi.“

Útför Stef­áns var gerð frá Kópa­vogs­kirkju í dag, 6. fe­brú­ar 2020.