\"Nú þegar hver atlagan af annarri er gerð að Ríkisútvarpinu, almannaútvarpinu okkar, er mikilvægt að íhuga hvað eru raunveruleg verðmæti,\" skrifar G. Pétur Matthíasson, fyrrverandi formaður Félags fréttamanna á Rúv.
Tilskrif hans birtist á vefmiðlinum Herðubreið, en þar segir hann: \"Íhaldsmenn spyrja, myndum við búa til Ríkisútvarp í dag? Svarið er auðvitað nei, og það er ekki vegna þess að við vildum það ekki, heldur af því að það er ekki hægt.\"
Hann segir að Ríkisútvarpið sé raunverulegt verðmæti einsog Gullfoss, sem menn hafi ekki fórnað til að búa til álbræðslu - og það taki tíma að búa slík verðmæti til sem ferðamenn standi nú agndofa frammi fyrir og auglýsi þjóðina um allar jarðargrundir. Þessi verðmæti verði einungis búin til við sérstakar aðstæður og þær aðstæður sé ekki hægt að endurtaka:
\"Gullfoss var lengi í smíðum hjá náttúrunni og ef fossinn og farvegurinn yrði eyðilagður yrði hann ekki búin til aftur. Sama á við um Ríkisútvarpið. Þess vegna skiptir miklu máli að skammsýnir stjórnmálamenn með óljósa hagsmuni fái ekki að vaða uppi með það fjöregg sem Ríkisútvarpið er,\" skrifar G. Pétur sem nú starfar sem upplýsingafulltrúi Vegagerðarinnar en var um árabil fréttamaður RÚV..
\"Almannaútvarp varð til á Íslandi 1930 og styrktist með tikomu Sjónvarpsins 1966,\" skrifar hann áfram: \"Nokkru seinna en hjá öðrum þjóðum en víðast hvar urðu þessar stofnanir þjóðarstofnanir. Líklega af því að það var dýrt að koma þeim á fót og það var óhemju dýrt að dreifa efninu svo allir fengju notið. Þannig að í áratugi var almannaútvarpið einrátt og fékk þannig tækifæri til að vaxa og dafna óháð duttlungum markaðarins sem allt vill steypa í sitt mót og sem vill steypa allt í sama mótið.\"
Þannig hafi Útvarp og Sjónvarp orðið til út um allan heim sem ekki eigi sinn líka, hvort sem það er RÚV, eða BBC, eða DR eða SVT eða CBC eða eða RTE eða ORF: \"Þetta verður ekki gert aftur. Sá heimur sem almannaútvarpið er sprottið upp úr er ekki til og kemur ekki aftur. Við eigum hinsvegar almannaútvarpið áfram og því er nauðsynlegt að hlúa að því og tryggja að þessi verðmæti tapist ekki. Það er skylda okkar kynslóðar. Það er eitt af okkar hlutverkum, eitt af okkar mikilvægu hlutverkum,\" skrifar G. Pétur Matthíasson.
