Sigurður Pálsson skáld segir að skáldskapurinn sé pólitík í sjálfu sér í þeim skilningi að hann sé barátta um tungumálið. Þetta kemur fram í viðtali Einars Kárasonar rithöfundar við Sigurð í tímaritinu SKÝ.
Þar ræðir Sigurður m.a. það sem hann kallar „afrek“ hjá ríkisstjórninni eftir þá „hörmulegu aðgerð“ í fyrra að ætla að slíta endanlega viðræðum við ESB. Þetta afrek, sem einkum er eignað bréfi Gunnars Braga Sveinsonar utanríkisráðherra, hafi dregið hann í pontu á fjölmennum mótmælafundi á Austurvelli í fyrra þegar töluverð óánægja braust út. Kallar Sigurður slitin svikin kosningaloforð ríkisstjórnarinnar.
Skáldið segist aldrei hafa verið í flokkapólitík en skáldskapurinn sé barátta um tungumálið.
„Alltaf reyna einræðisöfl að ráðast á tungumálið, búa til nýja einhlíta merkingu. Nægir þar að nefna Hitlersþýskaland og Sovétríkin. Allskyns öfl, hvort sem þau eru hugmyndafræðileg, hernaðarleg, efnahagsleg að pólitísk, reyna að hafa áhrif á notkun okkar á tungumálinu. Og þá er alltaf stefnt að einsleitni, að þetta orð eða yrðing þýði þetta en ekki annað!“
Sigurður bætir við: „Gegn því stendur hins vegar skapandi notkun skáldskaparins á tungumálinu. Vígvöllurinn er alltaf tungumálið. Og það eru reyndar ekki bara einræðisöfl heldur stjórnvöld allskonar sem krefjast þess að þeirra merking á einhverju sé hin eina rétta. Þess vegna er það að skrifa skáldskap mjög pólitísk aðgerð,“ segir Sigurður Pálsson m.a. í áhugaverðu viðtali í SKÝ.
