Sjóndepra á háu stigi eða visvítandi hausavíxl!

Þorsteinn Pálsson gagnrýnir í nýjum pistli sínum á hringbraut.is þá umræðu sem skapast hefur í kringum fylgisbreytingar íslenskra stjórnmálaflokka og segir hana hafa slitnað úr tengslum við raunveruleikann.

Í pistlinum fjallar Þorsteinn um þá ályktun sem vefritið Eyjan dregur í nýlegri stjórnmálaskýringu á breyttu fylgi í íslenskum stjórnmálum. Þar segir að niðurstöður skoðanakannana beri vitni um skipbrot Evrópustefnu Samfylkingarinnar og Bjartrar framtíðar, en fylgi beggja flokka hefur hrunið frá síðustu kosningum. Þorsteinn gagnrýnir áðurnefnda ályktun: „Báðir þessir flokkar hafa stutt þjóðaratkvæði um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið í samræmi við loforð allra flokka fyrir síðustu kosningar. Í stjórnmálaskýringunni sem Eyjan endursagði er sú ályktun dregin að niðurstöður skoðanakannana beri vitni um skipbrot þeirrar stefnu.\"

Þorsteinn bendir á að fylgi ríkisstjórnarinnar hafi hrapað niður um helming. Það megi mögulega rekja til svikinna loforða um þjóðaratkvæði: „Þegar ríkisstjórnin hafði setið í tæpt ár var kunngert að Framsókn hafði knúið Sjálfstæðisflokkinn til þess að svíkja kosningaloforð beggja um að kjósendur fengju sjálfir að svara spurningunni um framhald aðildarviðræðnanna í þjóðaratkvæði.\"

Þorsteinn sér tengsl á milli loforða stjórnmálaflokka um þjóðaratkvæði og fylgisbreytinga: „Píratar eru eftir þessum könnunum langstærsti flokkur landsins og reyndar á Norðurlöndum. Þeir hafa hvergi kvikað frá loforðum sínum um þjóðaratkvæði. Og fylgið vex og vex. Það hafa orðið miklar innbyrðis breytingar á fylgi þeirra fjögurra flokka sem standa vilja við loforðið um þjóðaratkvæði. En í heild hafa þeir unnið mikið á og njóta nú fylgis tveggja þriðju hluta kjósenda. Að sama skapi hefur samanlagt fylgi þeirra tveggja flokka, sem ákveðið hafa að svíkja loforðið, fallið úr rúmlega 50 prósent niður fyrir þriðjung.\"

Pistil sinn endar Þorsteinn á þessum orðum: Að þessu virtu má ljóst vera að ályktunin um að skoðanakannanirnar sýni skipbrot Evrópustefnu tveggja stjórnarandstöðuflokka af fjórum getur bara byggst á tvennu: Annað hvort sjóndepru á háu stigi þegar horft er á tölur annarra flokka eða vísvitandi hausavíxl á staðreyndum. Ugglaust skýra Evrópumálin og svikin um þjóðaratkvæðið hluta þeirra breytinga sem skoðanakannanir hafa sýnt. En líklegast eru málefnalegar ástæður mun fleiri og ræturnar enn dýpri.\"